Thomas van Brotherton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thomas van Brotherton
1300-1338
1e opvolger voor de Engelse troon
Periode 1307-1312
Voorganger Eduard, prins van Wales
Opvolger Eduard van Chester
Vader Eduard I van Engeland
Moeder Margaretha van Frankrijk
Armoiries Thomas de Norfolk.png

Thomas van Brotherton (1 juni 13004 augustus 1338) was de eerste zoon van koning Eduard I van Engeland en diens tweede vrouw Margaretha van Frankrijk. Eduard had al vier zonen uit zijn eerste huwelijk.

Toen hij zeven jaar oud was stierf zijn vader, die werd opgevolgd door Thomas' halfbroer Eduard II. Hoewel het graafschap Cornwall eigenlijk voor hem bedoeld was, beleende Eduard zijn gunsteling Piers Gaveston ermee.

In 1310 kregen Thomas en zijn broer Edmund van Woodstock de landen van Hugh Bigod, 5e graaf van Norfolk, die in 1306 kinderloos was overleden.

In 1312 kreeg hij de titel graaf van Norfolk en in 1316 werd hij benoemd tot maarschalk van Engeland (Earl Marshal). Tijdens de afwezigheid van zijn broer in de oorlog met Schotland was hij regent van het land.

Zoals veel anderen was ook Thomas slachtoffer van de ongebreidelde hebzucht van Hugh le Despenser, de nieuwe gunsteling van de koning, die een deel van zijn landen inpikte. Hij streed mee met koningin Isabella en Roger Mortimer toen zij in 1326 vanuit Frankrijk landden om Despencer te verdrijven. Vervolgens was hij een van de rechters in het proces tegen de Despencers.

Thomas was tussen 1316 en 1319 gehuwd met Alice Hayes († 1326/1330). Uit het huwelijk werden drie kinderen geboren:

Na de dood van zijn vrouw hertrouwde hij in 1335 met Mary Brewes († 1362), maar dit huwelijk bracht geen kinderen voort.

Thomas van Brotherton stierf in augustus 1338 en werd begraven in de abdij van Bury St. Edmunds.