Tiende Penning
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Tiende Penning was een beruchte belastingmaatregel ingevoerd door de hertog van Alva in 1569. De belasting leidde tot grote woede in de Nederlanden en kan als een belangrijk element gezien worden voor de Nederlandse Opstand, die later de Tachtigjarige Oorlog zou heten.
Na zijn aankomst in de Nederlanden voerde Alva drie belastingen in:
- De Honderdste Penning: Een eenmalige belasting van 1% op alle bezittingen van roerende en onroerende aard;
- De Twintigste Penning: Een omzetbelasting van 5% op de verkoopprijs van onroerende goederen (huizen, landgoederen, enz.), geïnspireerd door een soortgelijke belasting die was ingevoerd door de Romeinse keizer Augustus;
- De Tiende Penning: Een omzetbelasting van 10% op de verkoop van roerende goederen (eten en drinken, kleding enz.), identiek aan de in de Spaanse landen gebruikelijke Alcabala-belasting.
Vooral tegen de Tiende Penning rees veel verzet. In de Nederlanden was het bovendien een verworvenheid dat de landsheer slechts een nieuwe belasting hief via een bede of verzoek. Alva negeerde de instellingen en gebood zijn hervorming voor de gehele Nederlanden. Bovendien dreigden de Nederlanden als handelsnatie door de Tiende Penning in zijn concurrentiepositie te worden aangetast. Hierdoor dreigde Alva de bevolking niet alleen zwaarder te belasten, maar ook in zijn competitiviteit te treffen.
In werkelijkheid is de Tiende Penning nooit geheven, maar werd gedurende twee jaar afgekocht voor een bedrag van 2 miljoen gulden.
[bewerken] Zie ook
- Tiende Penning mag niet verward worden met de tiende (een van oorsprong kerkelijke belasting op de oogst)
- Geuzen- en aanverwante penningen
