Tigranes VI

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Tigranes VI (Armeens: Տիգրան Զ) was koning van Armenië van 60 tot 62 na Chr. Hij droeg de bijnaam de Cappadociër.

Tigranes was een kleinzoon van Alexander, een zoon van Herodes de Grote, en Glaphyra, de dochter van Archelaüs van Cappadocië, en stamde daarmee af van vermaarde voorouders. Tigranes' vader heette eveneens Alexander.

Tigranes dankte zijn kortstondige koningschap aan een conflict tussen de Parthen en de Romeinen met betrekking tot de zeggenschap over Armenië. Toen in 54 keizer Claudius werd opgevolgd door de nog jonge Nero, maakte de Parthische koning Vologases I van de gelegenheid gebruik de Romeinse vazalkoning af te zetten en zijn halfbroer Tiridates I de Armeense kroon te geven. Pogingen de kwestie op diplomatieke wijze op te lossen mislukten en in 58 trok Gnaius Domitius Corbulo op naar Armenië. Hij heroverde het gebied, zette Tiridates af en benoemde op last van Nero Tigranes tot Romeinse vazalkoning over Armenië. Eerder had zijn oom Tigranes V deze positie reeds bekleed.

Tijdens zijn regering veroverde Tigranes de Parthische vazalstaat Adiabene en voegde deze aan het koninkrijk Armenië toe. Dit lokte echter een reactie van Vologases uit. In 62 viel hij opnieuw Armenië binnen. Hij verdreef Tigranes en sloeg het beleg om Tigranocerta, de tweede stad van Armenië. Het lukte hem echter niet de stad te veroveren. In de daarop volgende onderhandelingen tussen Vologases en Nero werd overeengekomen dat Tiridates koning van Armenië zou worden, maar zou regeren als vazalkoning van de Romeinen.

Tigranes had een zoon, genaamd Alexander. Onder keizer Vespasianus werd hij de laatste koning van Cilicia.