Timmy Simons

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Timmy Simons
Timmy Simons Club Brugge.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Timmy Simons
Geboortedatum 11 december 1976
Geboorteplaats Diest, België
Been Rechts
Clubinformatie
Spelend bij Club Brugge
Rugnummer 3
Positie Verdedigende middenvelder/ Centrale verdediger
Contract tot 2015
Jeugd
1982-1988
1988-1995
FC Rillaar Sport
KTH Diest
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
1995-1998
1998-2000
2000-2005
2005-2010
2010-2013
2013-
KTH Diest
Lommel SK
Club Brugge
PSV
1. FC Nürnberg
Club Brugge
081 0(2)
061 0(5)
152 (22)
158 (14)
102 0(6)
0530(13)
Interlands **
2001-2014 Vlag van België België 93 0(6)
Erelijst
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
Man van het Seizoen
Beker van België, Gouden Schoen
Landskampioen België, Prof v/h Jaar
Beker van België
Landskampioen België
Landskampioen Nederland
Landskampioen Nederland
Johan Cruijff Schaal, Landskampioen Nederland

* Bijgewerkt op 18 mei 2014
** Bijgewerkt op 6 februari 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Timmy Simons (Diest, 11 december 1976) is een Belgisch betaald voetballer die bij voorkeur als verdedigende middenvelder speelt. Hij kwam in 2000 aan bij Club Brugge en groeide daar uit tot een sterkhouder. Hij tekende in juli 2010 een tweejarig contract bij 1. FC Nürnberg, dat voor een niet bekendgemaakt bedrag zijn nog één jaar doorlopende contract bij PSV afkocht. In 2001 debuteerde hij in het Belgisch voetbalelftal, waarvoor hij daarna meer dan negentig interlands speelde.[1]. In het seizoen 2013/14 speelt hij opnieuw voor Club Brugge.

Carrière[bewerken]

Begin[bewerken]

Simons' carrière begon bij KTH Diest, de ploeg waar hij zijn opleiding kreeg. In 1998 vertrok hij naar eersteklasser Lommel SK, waar hij zich al snel in de eerste ploeg speelde. Na een sterk tweede seizoen bij Lommel, verhuisde hij in 2000 naar Club Brugge.

Club Brugge[bewerken]

Simons dwong er in het seizoen 2000/2001 meteen een plek in het eerste elftal af. Hij groeide in geen tijd uit tot sterkhouder bij de Belgische topclub en kreeg na enkele seizoenen de aanvoerdersband ten nadele van ouderdomsdeken Gert Verheyen. In 2002 werd hij ook beloond met de Gouden Schoen. Met Club Brugge werd hij 2 keer Belgisch landskampioen en won hij ook twee keer de Belgische beker. Simons was bij Club Brugge de vaste strafschopnemer: zijn penalty's gingen er haast altijd in.

PSV[bewerken]

Simons werd op 29 juni 2005 overgenomen van Club Brugge. Voordat hij naar PSV ging werd hij ook nadrukkelijk genoemd om naar Feyenoord te gaan op aanraden van Bart Goor. Feyenoord had niet genoeg geld en daarom stopte Club Brugge de onderhandelingen; mede ook omdat toenmalig coach Ruud Gullit het niet zag zitten in Simons. Bij PSV verovert Simons direct een basisplaats. Met PSV werd hij in het seizoen 2005/2006 kampioen van Nederland. Simons wordt al snel de penaltynemer van PSV. In de eredivisiewedstrijd tegen NAC Breda (3 december 2005) miste hij één van zijn eerste penalty’s in zijn loopbaan. Als reactie gaf Timmy Simons :'t Was maar goed dat het een onterechte penalty was, heb ik er nog enigszins vrede mee".

Ook in zijn tweede jaar bij PSV verloopt het prima met Simons. Van de totaal 49 wedstrijden die PSV speelt, in competitie, Champions League, Super Cup en Beker, speelt Simons 48 wedstrijden mee. Al deze wedstrijden speelt hij de volledige 90 minuten. De wedstrijd die Simons miste werd hem rust gegund. Hij is dus een belangrijke waarde in het kampioenschap dat behaald wordt in het seizoen 2006/2007.

Na het vertrek van Phillip Cocu wordt hij in het seizoen 2007-2008 benoemd tot aanvoerder van PSV. Na Club Brugge en het Belgisch nationale elftal wordt Simons dus ook bij PSV én aanvoerder én vaste penaltynemer.

Voor de wedstrijd van PSV tegen Willem II op 6 oktober 2007 tonen de PSV-fans hun genegenheid met Simons. De gehele West-tribune was gehuld in de Belgische vlag en een spandoek werd ontrold met de tekst: "Kapitein Simons: Onze Leeuw van Vlaanderen". Ook in het seizoen 2007/2008 wordt Simons met PSV kampioen van Nederland. Zijn vierde titel op rij. Hij scoort in het seizoen 2007/2008 vier keer, drie keer verzilverde hij een penalty en eenmaal middels een afstandsschot. Samen met doelman Gomes maakt Simons de meeste competitieminuten, zij missen beiden slechts één competitiewedstrijd en spelen de andere 33 van het begin tot het einde mee. De verdedigende middenvelder krijgt het seizoen één enkele gele kaart en geen rode kaart, in de UEFA-Cup-wedstrijd PSV-Tottenham Hotspur. Zijn totaal komt daarmee op 6 gele kaarten in 140 officiële wedstrijden voor PSV in zijn eerste drie seizoenen.

FC. Nürnberg[bewerken]

Bij zijn nieuwe Duitse ploeg leek Simons van groot belang, zowel met zijn leiderskwaliteiten en zijn groot loopvermogen. In 2 seizoenen was Simons de speler die het meest speelde in de Bundesliga . In het seizoen 2010-2011 miste hij zelfs geen minuut. Door zijn uitstekende resultaten kwam hij in de belangstelling van zijn oude ploeg Club Brugge maar ook van Anderlecht. Simons drukte die speculaties de kop in door zijn contract te verlengen tot 2014.[2][3] Hij behaalde met zijn ploeg respectievelijk de 6e en 2 keer de 10de plaats in het algemeen klassement.

Timmy Simons bij 1. FC Nürnberg

Club Brugge[bewerken]

Op 12 juni 2013 tekende Simons een contract voor twee jaar met de optie om nadien in een technische functie bij Club te blijven.[4] Tijdens de eerste competitiewedstrijd van het seizoen 2013/14 maakte Simons zijn comeback voor blauw-zwart. Hij kreeg op speeldag 1 al na 21 minuten een discutabele rode kaart na een overtreding op Charleroispeler Ederson.

Rode Duivels[bewerken]

Timmy Simons bij de Rode Duivels

Simons debuteerde voor het nationale team van België in de vriendschappelijke wedstrijd in en tegen Tsjechië op 30 april 2001, net als Peter Van der Heyden. Bij de nationale ploeg was hij een vaste waarde en onder bondscoach René Vandereycken werd hij aanvoerder. Maar onder Dick Advocaat werd hij opzijgeschoven. Al tijdens de eerste selectie ontbrak de "al wat oudere" Simons. En de wedstrijden daarna deed Advocaat ook geen beroep meer op Simons. Advocaat heeft Simons opgebeld en hem persoonlijk verteld dat hij geen beroep meer wilde doen op Simons. Vanaf 2001 t.e.m. 2011 verzamelde Simons 88 caps. Die leveren hem dan ook een plaats in de top 5 van de meeste interlands. Onder bondscoach Georges Leekens werd hij terug opgeroepen en ook onder het bewind van Marc Wilmots vinden we Simons terug in de selectie, al is dit wegens extra-sportieve redenen. Hij veroverde op 16 oktober 2012, als eerste Rode Duivel ooit, een 100e selectie.

Na zijn niet-selectie voor het wereldkampioenschap voetbal 2014, lijkt de interlandcarrière van Simons voorbij. Voorafgaand aan de eerste interland na dit WK (een vriendschappelijke wedstrijd tegen Australië) werd hij samen met Daniel Van Buyten in de bloemetjes gezet voor zijn verdiensten bij de nationale ploeg[5]. Simons werd in totaal 113 keer opgeroepen voor de Rode Duivels, een record. Met 93 gespeelde wedstrijden blijft hij echter achter Jan Ceulemans (96). In die 93 wedstrijden scoorde hij 6 maal[6]. Telkens vanaf de penaltystip.

Spelerstatistieken[bewerken]

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
1994/95 KFC Diest Vlag van België Tweede Klasse 2 0 0 0 0 0 2 0
1995/96 KFC Diest Vlag van België Tweede Klasse 20 0 0 0 0 0 20 0
1996/97 KFC Diest Vlag van België Derde Klasse B 29 2 0 0 0 0 29 2
1997/98 KFC Diest Vlag van België Derde Klasse B 30 0 0 0 0 0 30 0
1998/99 Lommel SK Vlag van België Jupiler League 30 1 0 0 0 0 30 1
1999/00 Lommel SK Vlag van België Jupiler Pro League 31 4 0 0 0 0 31 4
2000/01 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 34 2 0 0 2 0 36 2
2001/02 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 26 3 0 0 6 1 31 4
2002/03 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 32 6 0 0 8 1 40 7
2003/04 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 33 4 0 0 6 0 39 4
2004/05 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 27 7 0 0 7 1 34 8
2005/06 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 32 2 2 0 8 0 42 2
2006/07 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 34 5 1 0 10 1 45 6
2007/08 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 33 4 1 0 11 1 45 5
2008/09 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 34 3 2 0 6 0 42 3
2009/10 PSV Vlag van Nederland Eredivisie 25 0 3 0 9 1 37 1
2010/11 FC Nürnberg Vlag van Duitsland Bundesliga 34 2 4 3 0 0 38 5
2011/12 FC Nürnberg Vlag van Duitsland Bundesliga 34 4 3 0 0 0 37 4
2012/13 FC Nürnberg Vlag van Duitsland Bundesliga 34 5 1 0 0 0 35 5
2013/14 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 38 7 2 0 2 0 42 7
2014/15 Club Brugge Vlag van België Jupiler Pro League 16 6 0 0 5 0 21 6
Carrière totaal 602 65 19 3 80 6 701 75

Trivia[bewerken]

Tussen 2002 en 2008 werd Simons vijfmaal kampioen in zes seizoenen, tweemaal met Brugge (in 2003 en 2005) en driemaal met PSV (in 2006, 2007 en 2008). Aangezien Simons met Club Brugge in 2002 en 2004 de Beker van België won, won Simons tussen 2002 en 2008 elk jaar een prijs.

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Wesley Sonck
Gouden Schoen
2002
Opvolger:
Aruna Dindane
Voorganger:
Wesley Sonck
Profvoetballer van het Jaar
2003
Opvolger:
Aruna Dindane
Voorganger:
Yves Vanderhaeghe
Man van het Seizoen
2001
Opvolger:
Danny Boffin
Bronnen, noten en/of referenties