Timmy Simons
| Timmy Simons | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Timmy Simons | |||||||
| Geboortedatum | 11 december 1976 | |||||||
| Geboorteplaats | Diest, België | |||||||
| Been | Rechts | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Spelend bij | Club Brugge | |||||||
| Rugnummer | 3 | |||||||
| Positie | Verdedigende middenvelder | |||||||
| Contract tot | 2015 | |||||||
| Jeugd | ||||||||
|
||||||||
| Senioren * | ||||||||
|
||||||||
| Interlands ** | ||||||||
|
||||||||
| Erelijst | ||||||||
|
||||||||
|
|
||||||||
| * Bijgewerkt op 21 mei 2013 | ||||||||
| ** Bijgewerkt op 7 juni 2013 | ||||||||
|
||||||||
Timmy Simons (Diest, 11 december 1976) is een Belgisch betaald voetballer die bij voorkeur als verdedigende middenvelder speelt. Hij kwam in 2000 aan bij Club Brugge en groeide daar uit tot een sterkhouder. Hij tekende in juli 2010 een tweejarig contract bij 1. FC Nürnberg, dat voor een niet bekendgemaakt bedrag zijn nog één jaar doorlopende contract bij PSV afkocht. In 2001 debuteerde hij in het Belgisch voetbalelftal, waarvoor hij daarna meer dan negentig interlands speelde.[1]. In het seizoen 2013/14 speelt hij opnieuw voor Club Brugge.
Inhoud |
Carrière[bewerken]
Begin[bewerken]
Simons' carrière begon bij KTH Diest, de ploeg waar hij zijn opleiding kreeg. In 1998 vertrok hij naar eersteklasser Lommel SK, waar hij zich al snel in de eerste ploeg speelde. Na een sterk tweede seizoen bij Lommel, verhuisde hij in 2000 naar Club Brugge.
Club Brugge[bewerken]
Simons dwong er in het seizoen 2000/2001 meteen een plek in het eerste elftal af. Hij groeide in geen tijd uit tot sterkhouder bij de Belgische topclub en kreeg na enkele seizoenen de aanvoerdersband ten nadele van ouderdomsdeken Gert Verheyen. In 2002 werd hij ook beloond met de Gouden Schoen. Met Club Brugge werd hij 2 keer Belgisch landskampioen en won hij ook twee keer de Belgische beker. Simons was bij Club Brugge de vaste strafschopnemer: zijn penalty's gingen er haast altijd in.
PSV[bewerken]
Simons werd op 29 juni 2005 overgenomen van Club Brugge. Voordat hij naar PSV ging werd hij ook nadrukkelijk genoemd om naar Feyenoord te gaan op aanraden van Bart Goor. Feyenoord had niet genoeg geld en daarom stopte Club Brugge de onderhandelingen; mede ook omdat toenmalig coach Ruud Gullit het niet zag zitten in Simons. Bij PSV verovert Simons direct een basisplaats. Met PSV werd hij in het seizoen 2005/2006 kampioen van Nederland. Simons wordt al snel de penaltynemer van PSV. In de eredivisiewedstrijd tegen NAC Breda (3 december 2005) miste hij één van zijn eerste penalty’s in zijn loopbaan. Als reactie gaf Timmy Simons :'t Was maar goed dat het een onterechte penalty was, heb ik er nog enigszins vrede mee".
Ook in zijn tweede jaar bij PSV verloopt het prima met Simons. Van de totaal 49 wedstrijden die PSV speelt, in competitie, Champions League, Super Cup en Beker, speelt Simons 48 wedstrijden mee. Al deze wedstrijden speelt hij de volledige 90 minuten. De wedstrijd die Simons miste werd hem rust gegund. Hij is dus een belangrijke waarde in het kampioenschap dat behaald wordt in het seizoen 2006/2007.
Na het vertrek van Phillip Cocu wordt hij in het seizoen 2007-2008 benoemd tot aanvoerder van PSV. Na Club Brugge en het Belgisch nationale elftal wordt Simons dus ook bij PSV én aanvoerder én vaste penaltynemer.
Voor de wedstrijd van PSV tegen Willem II op 6 oktober 2007 tonen de PSV-fans hun genegenheid met Simons. De gehele West-tribune was gehuld in de Belgische vlag en een spandoek werd ontrold met de tekst: "Kapitein Simons: Onze Leeuw van Vlaanderen". Ook in het seizoen 2007/2008 wordt Simons met PSV kampioen van Nederland. Zijn vierde titel op rij. Hij scoort in het seizoen 2007/2008 vier keer, drie keer verzilverde hij een penalty en eenmaal middels een afstandsschot. Samen met doelman Gomes maakt Simons de meeste competitieminuten, zij missen beiden slechts één competitiewedstrijd en spelen de andere 33 van het begin tot het einde mee. De verdedigende middenvelder krijgt het seizoen één enkele gele kaart en geen rode kaart, in de UEFA-Cup-wedstrijd PSV-Tottenham Hotspur. Zijn totaal komt daarmee op 6 gele kaarten in 140 officiële wedstrijden voor PSV in zijn eerste drie seizoenen.
FC. Nürnberg[bewerken]
Bij zijn nieuwe Duitse ploeg leek Simons van groot belang, zowel met zijn leiderskwaliteiten en zijn groot loopvermogen. In 2 seizoenen was Simons de speler die het meest speelde in de Bundesliga . In het seizoen 2010-2011 miste hij zelf geen minuut. Door zijn uitstekende resultaten kwam hij in de belangstelling van zijn oude ploeg Club Brugge maar ook van Anderlecht. Simons drukte die speculaties de kop in door zijn contract te verlengen tot 2014.[2][3]
Club Brugge[bewerken]
Op 12 juni 2013 tekende Simons een contract voor twee jaar met de optie om nadien in een technische functie bij Club te blijven.[4]
Rode Duivels[bewerken]
Bij de nationale ploeg was hij een vaste waarde en onder bondscoach René Vandereycken werd hij aanvoerder. Maar onder Dick Advocaat werd hij opzijgeschoven. Al tijdens de eerste selectie ontbrak de "al wat oudere" Simons. En de wedstrijden daarna deed Advocaat ook geen beroep meer op Simons. Advocaat heeft Simons opgebeld en hem persoonlijk verteld dat hij geen beroep meer wou doen op Simons. Vanaf 2001 t.e.m. 2011 verzamelde Simons 88 caps. Die leveren hem dan ook een plaats in de top 5 van de meeste interlands. Onder bondscoach Georges Leekens werd hij terug opgeroepen en ook onder het bewind van Marc Wilmots vinden we Simons terug in de selectie. Hij veroverde op 16 oktober 2012 zijn 100e selectie en werd alleen recordhouder van de Rode Duivels.
Spelerstatistieken[bewerken]
| Seizoen | Club | Land | Competitie | Competitie | Beker | Internationaal | Totaal | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | ||||
| 1994/95 | KFC Diest | Tweede Klasse | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | |
| 1995/96 | KFC Diest | Tweede Klasse | 20 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 20 | 0 | |
| 1996/97 | KFC Diest | Derde Klasse B | 29 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 29 | 2 | |
| 1997/98 | KFC Diest | Derde Klasse B | 30 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 30 | 0 | |
| 1998/99 | Lommel SK | Jupiler League | 30 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 30 | 1 | |
| 1999/00 | Lommel SK | Jupiler Pro League | 31 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 31 | 4 | |
| 2000/01 | Club Brugge | Jupiler Pro League | 34 | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 36 | 2 | |
| 2001/02 | Club Brugge | Jupiler Pro League | 26 | 3 | 0 | 0 | 6 | 1 | 31 | 4 | |
| 2002/03 | Club Brugge | Jupiler Pro League | 32 | 6 | 0 | 0 | 8 | 1 | 40 | 7 | |
| 2003/04 | Club Brugge | Jupiler Pro League | 33 | 4 | 0 | 0 | 6 | 0 | 39 | 4 | |
| 2004/05 | Club Brugge | Jupiler Pro League | 27 | 7 | 0 | 0 | 7 | 1 | 34 | 8 | |
| 2005/06 | PSV | Eredivisie | 32 | 2 | 2 | 0 | 8 | 0 | 42 | 2 | |
| 2006/07 | PSV | Eredivisie | 34 | 5 | 1 | 0 | 10 | 1 | 45 | 6 | |
| 2007/08 | PSV | Eredivisie | 33 | 4 | 1 | 0 | 11 | 1 | 45 | 5 | |
| 2008/09 | PSV | Eredivisie | 34 | 3 | 2 | 0 | 6 | 0 | 42 | 3 | |
| 2009/10 | PSV | Eredivisie | 25 | 0 | 3 | 0 | 9 | 1 | 37 | 1 | |
| 2010/11 | FC Nürnberg | Bundesliga | 34 | 2 | 4 | 3 | 0 | 0 | 38 | 5 | |
| 2011/12 | FC Nürnberg | Bundesliga | 34 | 4 | 3 | 0 | 0 | 0 | 37 | 4 | |
| 2012/13 | FC Nürnberg | Bundesliga | 34 | 5 | 1 | 0 | 0 | 0 | 35 | 5 | |
| 2013/14 | Club Brugge | Jupiler Pro League | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | |
| Carrière totaal | 521 | 54 | 17 | 3 | 75 | 6 | 613 | 77 | |||
Trivia[bewerken]
Tussen 2002 en 2008 werd Simons vijfmaal kampioen in zes seizoenen, tweemaal met Brugge (in 2003 en 2005) en driemaal met PSV (in 2006, 2007 en 2008). Aangezien Simons met Club Brugge in 2002 en 2004 de Beker van België won, won Simons tussen 2002 en 2008 elk jaar een prijs.
Zie ook[bewerken]
| Club Brugge – Selectie 2013-2014 | ||
|---|---|---|
|
2 Høgli · 3 Simons · 5 Stenman · 6 Adu · 7 Tchité · 8 Refaelov · 10 Jørgensen · 11 Blondel · 13 Vázquez · 14 Larsen · 16 Lestienne · 17 Tričkovski · 19 Meunier · 21 Buysse · 22 Guðjohnsen · 28 De Bock · 31 Duarte · 32 Odjidja-Ofoe · 33 Kujović · 40 Engels · 41 Verstraete · 45 Mechele · 50 Dhoest · 70 Bacca · Almebäck · Ryan · Monteiro · Fourlanos · Bakenga · Coach: Garrido · Assistent-coach: Clement |
||
| Voorganger: Wesley Sonck |
Gouden Schoen 2002 |
Opvolger: Aruna Dindane |
| Voorganger: Wesley Sonck |
Profvoetballer van het Jaar 2003 |
Opvolger: Aruna Dindane |
| Voorganger: Yves Vanderhaeghe |
Man van het Seizoen 2001 |
Opvolger: Danny Boffin |
| Bronnen, noten en/of referenties |