Titan IV

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Titan IVB tijdens de lancering (USAF)

De Titan IV is een type onbemande draagraket in gebruik bij de US Air Force. Voor de lanceringen wordt gebruikgemaakt van de militaire lanceerinrichtingen op Cape Canaveral in Florida en Vandenberg in Californië.

Titan IVA[bewerken]

Bij het ontwerpen van de Titan IV is de Titan III als uitgangsmodel genomen, waarbij diverse verbeteringen en uitbreidingen zijn doorgevoerd. De Titan IVA draagraket bestaat uit twee vastebrandstofmotoren, één met vloeibare brandstof en een ruimte voor de lading met een diameter van 5 meter. Daarboven kunnen verschillende modules worden bijgeplaatst zoals de Centaur capsule of de Inertial om de mogelijkheden van de raket uit te breiden. In de standaarduitvoering is de totale lengte 62 m. Op 14 juni 1989 werd de eerste Titan IVA gelanceerd en later zijn de Titan IVA's regelmatig ingezet voor het lanceren van, veelal militaire, kunstmanen. De laatste Titan IVA werd gelanceerd in augustus 1998.

Titan IVB[bewerken]

De Titan IVB is anno 2004 de nieuwste en tevens grootste onbemande draagraket in gebruik bij de US Air Force. Voor de aandrijving wordt gebruikgemaakt van een vloeibarebrandstofmotor op brandstof Aerozine 50 en oxidator stikstoftetraoxide in onafhankelijke tanks. Tijdens de lancering zorgen twee vastebrandstofmotoren voor aanvullend vermogen. De eerste Titan IVB werd op 23 februari 1997 gelanceerd. Hij is gebaseerd op de Titan III en de Titan IVA.

Missies[bewerken]

Naast het in een baan brengen van een groot aantal militaire satellieten worden de Titan IV's soms ook ingezet voor civiele doeleinden. Op 15 oktober 1997 werd de Cassini-Huygens ruimtesonde gelanceerd met een Titan IVB.

Externe links[bewerken]