Tokarev SVT-40

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tokarev SVT-40
SVT-40 1941 Izhevsk 01.jpg
Type Geweer
Land van oorsprong Sovjet-Unie
Gebruiksgeschiedenis
Gebruikt door Sovjet-Unie
Productiegeschiedenis
Aantal geproduceerd ~1,6 miljoen
Varianten SVT-40, Sniper, AVT-40
Eigenschappen
Kaliber 7,62 mm[1]
Actie gasaangedreven
Mondingssnelheid 840 m/s
Effectief bereik 500 m
Massa (niet geladen) 3,85 kg
Lengte 1226 mm
Loop 610 mm
Grootte magazijn 10 patronen

De Tokarev SVT-40 (Russisch: Самозарядная винтовка Токарева, образец 1940 года, Samozarjadnaja vintovka Tokareva, Zelfladend geweer type Tokarev) is een Russisch vuurwapen dat vooral in de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt. Het is een gasdruklader; de capaciteit van het magazijn is 10 patronen kaliber 7,62 x 54R.

In het begin van de oorlog was het wapen niet erg populair bij de strijdkrachten. Nadat de Russische soldaten ermee hadden getraind, werd het een stuk populairder vanwege de kracht die het wapen bezat. Het bereik van de Tokarev SVT-40 ligt iets lager dan de Mosin-Nagant, de SVT-40 kan tot ongeveer 600 meter nauwkeurig schieten.

De Duitsers waren hiervan onder de indruk. Duitse ingenieurs zagen dat het op gas werkende herlaadsysteem, veel beter was dan het herlaadsysteem van hun Gewehr 41. Dus hebben ze het herlaadsysteem van de SVT-40 op de Gewehr 41 gezet en het Gewehr 43 was geboren. De Duitsers hadden nu ook een snel schietend, goed herlaadbaar en betrouwbaar wapen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Hoek, K.A. van den, Tweede Wereldoorlog: De soldaat in de oorlogsmachine, Rotterdam, Lekturama, 1978, pag. 123