Tom Dowd

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tom Dowd
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 20 oktober 1925 te New York
Overleden 27 oktober 2002 te Aventura
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Amerikaans
Beroep geluidstechnicus, muziekproducent
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Tom Dowd (Manhattan (New York), 20 oktober 1925 - Aventura (Florida), 27 oktober 2002) was een Amerikaans geluidstechnicus en muziekproducent. Hij werkte eerst voor Atlantic Records en later zelfstandig.[1] Zijn innovatieve werkwijze in de studio bestond onder meer uit het gebruik van 8 sporencassettes en zelfgemaakte microfoons.[2]

Biografie[bewerken]

Zijn vader was een zanger en theaterproducent. Tom Dowd leerde op jonge leeftijd piano, tuba en viool spelen. Na de high school liet hij zich 's avonds onderwijzen aan het City College of New York. Overdag werkte hij in het scheikundelab van de Columbia-universiteit. Hij speelde tuba en sousafoon in de fanfare van deze universiteit.[3] Hij was van 1942 tot 1946 betrokken bij de ontwikkeling van de atoombom in het kader van het geheime Manhattanproject.[2]

Het lukte hem niet om na de Tweede Wereldoorlog zijn wetenschappelijke carrière voort te zetten. Hij kon zijn technische kennis echter ook in opnamestudio's gebruiken. Hij werkte sinds 1949 als geluidstechnicus voor Atlantic Records,[3] eerst op freelance-basis, later als vaste kracht gedurende meer dan vijfentwintig jaar.[1] Als een van de eerste geluidstechnici nam hij muziek op met behulp van magneetband in plaats van vinyl. Sinds 1958 maakte hij gebruik van 8 sporencassettes. In 1960 ontwierp hij een studio voor Atlantic Records.[1] In zijn periode bij Atlantic Records werkte hij voor onder anderen Ray Charles, Ben E. King, John Coltrane en Charles Mingus.[2]

Aan het einde van de jaren zestig verliet hij Atlantic Records en werkte hij voor zichzelf. Hij was als geluidstechnicus betrokken bij Aretha Franklins opnames van het soulnummer "Respect".[4] Hij werkte ook voor Wilson Pickett, James Brown, Diana Ross, Rod Stewart, Lynyrd Skynyrd, The Allman Brothers Band, Dusty Springfield ("Son of a Preacher Man") en Eric Clapton (Layla & Other Assorted Love Songs en 461 Ocean Boulevard).[2][5] Hij schreef voor het cd-boekje bij het compilatiealbum Queen of Soul: The Atlantic Recordings, hetgeen hem in 1982 een Grammy Award opleverde.[6] In 2002 ontving Dowd een Lifetime Achievement Award van de National Academy of Recording Arts and Sciences.[2] Hij werd in 2012 postuum opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.[3]

Persoonlijk leven[bewerken]

Hij was getrouwd met Cheryl, met wie hij twee zoons en een dochter had.[2]

Documentaire[bewerken]

Over het leven en werk van Dowd werd een documentaire gemaakt, Tom Dowd & the Language of Music, die in 2003 in première ging.[7]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c Jackson, Blair (1 december 2012). "TOM DOWD, 1925-2002". Mix. Geraadpleegd op 18 augustus 2012.
  2. a b c d e f The Daily Telegraph (4 november 2002). "Tom Dowd" (necrologie). Geraadpleegd op 18 augustus 2012.
  3. a b c Tom Dowd op de website van de Rock & Roll Hall of Fame. Geraadpleegd op 18 augustus 2012.
  4. Soeder, John (30 oktober 2011). "R-E-S-P-E-C-T: The inside story behind Aretha Franklin's chart-topping anthem". Cleveland.com. Geraadpleegd op 9 december 2011.
  5. Wynn, Ron. Tom Dowd - Music Biography, Credits and Discography. Allmusic. Geraadpleegd op 18 augustus 2012.
  6. Allmusic. Tom Dowd - Awards. Geraadpleegd op 18 augustus 2012.
  7. IMDb. Tom Dowd & the Language of Music (2003). Geraadpleegd op 18 augustus 2012.