Tom Vilsack

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tom Vilsack
Thomas James Vilsack
Thomas James Vilsack
Geboren 13 december 1950
Pittsburgh (Pennsylvania)
Politieke partij Democratische Partij
Partner Christie Vilsack (sinds 1973)
Beroep Politicus
Advocaat
Religie Rooms-katholiek
Handtekening Handtekening
30e minister van Landbouw
Huidige functie
Aangetreden 21 januari 2009
President Barack Obama
Voorganger Ed Schafer
40e gouverneur van Iowa
Aangetreden 15 januari 1999
Einde termijn 12 januari 2007
Voorganger Terry Branstad
Opvolger Chet Culver
Burgemeester van Mount Pleasant
Aangetreden 1987
Einde termijn 1992
Voorganger Onbekend
Opvolger Steve Brimhall
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Thomas James (Tom) Vilsack (Pittsburgh (Pennsylvania), 13 december 1950) is een Amerikaans politicus van de Democratische Partij. Hij is de minister van Landbouw onder president Barack Obama sinds 2009. Daarvoor was hij gouverneur van Iowa van 1999 tot 2007 en burgemeester van Mount Pleasant in Iowa van 1987 tot 1992.

Levensloop[bewerken]

Vilsack werd bij zijn geboorte te vondeling gelegd. Hij werd in een rooms-katholiek weeshuis geplaatst en in 1951 geadopteerd door Bud en Dolly Vilsack. Hij behaalde in 1972 een Bachelor aan Hamilton College in New York. In 1975 behaalde Vilsack zijn Juris Doctor aan Albany Law School. Daarna verhuisde hij naar Mount Pleasant in Iowa.

Zijn politieke carrière begon toen hij in 1987 burgemeester werd van Mount Pleasant, nadat de vorige burgemeester Ed King door een ontevreden burger was vermoord. In 1992 werd hij gekozen in de Senaat van Iowa. In de Senaat wilde hij dat bedrijven die belastingvoordelen van de staat ontvingen een beter salaris en betere arbeidsvoorwaarden aan hun werknemers zouden overleggen.

Gouverneur van Iowa[bewerken]

De zittende gouverneur Terry Brandstad kondigde in 1998 aan dat hij zich naar 16 jaar niet meer verkiesbaar zou zetten. Vilsack stelde zich kandidaat en in de Democratische voorverkiezingen versloeg hij Mark McCormick, die voorheen rechter was in het Hooggerechtshof van de staat Iowa. Bij de algemene verkiezingen versloeg hij de Republikein Jim Ross Lightfoot, een voormalig Afgevaardigde. Hij was de eerste Democratische gouverneur in 30 jaar. In 2002 werd hij herkozen.

Als gouverneur riep Vilsack een fonds in het leven met een omvang van een half miljard dollar. Dit geld werd gebruikt om bedrijven er toe aan te zetten meer banen te creëren voor hoogopgeleiden. In juli 2005 tekende de gouverneur een wet waardoor veroordeelde criminelen nadat zij hun straf hadden uitgezeten weer mochten stemmen. Ook ondertekende hij een wet waardoor het lastiger werd om zomaar medicijnen te krijgen die het ingrediënt pseudo-efedrine bevat. Dit was om het grote methamfetaminegebruik in de staat terug te dringen. Diegene die dit product wilden kopen moesten zich voortaan identificeren en werden geregistreerd.

In aanloop naar de gouverneursverkiezingen in 2007 maakte Vilsack zijn aftreden bekend. Hij werd opgevolgd door de Democraat Chet Culver. Op 30 november 2006 maakte hij zijn kandidatuur bekend voor het presidentschap van de Verenigde Staten.

Op 30 november 2006 kondigde hij formeel zijn kandidatuur aan voor de Democratische nominatie bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen 2008. Op 23 februari 2007 kondigde Vilsack echter aan zich terug te trekken vanwege een gebrek aan financiën voor zijn campagne. Hij betuigde zijn steun aan de kandidatuur van Hillary Rodham-Clinton en nog later aan Barack Obama.[1]

Minister van Landbouw[bewerken]

De nieuw gekozen president Barack Obama kondigde op 17 december 2008 aan dat hij Vilsack zou voordragen als de nieuwe minister van Landbouw. Dit was mede te danken aan het feit dat Iowa een staat met veel landbouw is. De Senaat ging op 20 januari unaniem akkoord met de voordracht.

In juli 2010 moest Vilsack zijn excuses aanbieden aan Shirley Sherrod. Zij was kort daarvoor ontslagen bij het ministerie van Landbouw, doordat een conservatieve blogger een gedeelte van een oude video plaatste. In dit fragment zei Sherrod dat ze blanke boeren in de staat Georgia niet zo actief had bijgestaan als ze misschien wel had moeten doen. Het verhaal werd door andere media overgenomen en Sherrod werd veroordeeld door de zwarte burgerrechtengroep NAACP. Toen andere media zich in het verhaal verdiepten bleek dat de boodschap van Sherrod juist was dat kleur juist geen rol zou moeten spelen en dat haar uitspraken uit de context waren gehaald. Vilsack bood haar een nieuwe baan die zij weigerde. Het hele incident legde volgens critici bloot hoe krampachtig de regering van Obama omging met het onderwerp racisme.[2]

Bronnen, noten en/of referenties