Tom en Jerry

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Tom en Jerry (Engels: Tom and Jerry) is een Amerikaanse tekenfilmreeks rond een kat (Tom) en een muis (Jerry), geproduceerd door Metro-Goldwyn-Mayer en geschreven en geregisseerd door William Hanna en Joseph Barbera.

De reeks is één van de internationaal populairste animatiereeksen ter wereld.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

  • De hele Tom and Jerry-geschiedenis wordt meestal onderverdeeld in 7 periodes:
    • Hanna-Barbera- periode (1940-1958)
    • Gene Deitch-periode (1961-1962)
    • Chuck Jones-periode (1963-1967)
    • Latere Hanna-Barbera-periode (1975)
    • Filmation Associates (1980)
    • Hanna Barbera Studios (1990-1993)
    • Warner Brothers (1993-heden)

Van 1940 tot 1958 werden 114 Tom en Jerry-tekenfilms geproduceerd door de Metro-Goldwyn-Mayer cartoon studio in Hollywood waarna de filmstudio werd gesloten. Destijds werden de tekenfilms, net als alle animatiefilmpjes uit die tijd, in de bioscoop gedraaid. Deze 114 tekenfilms worden tegenwoordig gezien als tijdloze klassiekers en zijn wereldwijd nog steeds erg populair. 7 ervan werden met Academy Award voor Beste Korte Animatiefilm bekroond, waarmee Tom & Jerry nét onder Walt Disney's Silly Symphonies komt te staan als de animatiereeks die de meeste Oscars won.

Tom & Jerry kregen nadien nog vele vervolgen: in 1960 gaf MGM de productie van Tom en Jerry aan Rembrandt Films (geleid door Gene Deitch) in Oost-Europa. Het resultaat waren een reeks erg goedkoop geproduceerde en surrealistische animatiefilms. Drie jaar later keerde de productie terug naar Hollywood, waar Chuck Jones tot 1967 voor 'Sib-Tower 12 Productions; nieuwe episodes regisseerde. Er volgden nadien nog vele pogingen de oude reeks nieuw leven in te blazen, maar kwalitatief gezien blijven de eerste 114 tekenfilms uit de periode 1940-1957 de béste en populairste.

[bewerken] Plots

De plots van de korte filmpjes draaien meestal rond Tom's frustrerende pogingen om Jerry te vangen en het wilde geweld dat hiermee gepaard gaat. Zowel Tom als Jerry zijn even sadistisch tegenover elkaar, maar nochtans zijn er evenveel momenten in de filmpjes aan te duiden waar ze toch redelijk met elkaar kunnen opschieten. Hierdoor is het onduidelijk waarom Tom zo vaak op Jerry jaagt, maar de meest voor de hand liggende redenen zijn allicht: 1. Hun kat-en-muis verhouding, 2. Omdat Tom's bazin dit beveelt, 3. Competitie met een andere kat of 4. Pure pesterij. Het lukt Tom soms om Jerry te vangen, meestal omdat Jerry het zelf toestaat of door dom geluk.

De originele reeks staat berucht om haar erg gewelddadige gags: Jerry snijdt Tom doormidden, houdt zijn hoofd tussen een venster of een deur, stopt zijn staart in een wafelijzer of een stopcontact,... Tom gebruikt bijlen, pistolen, dynamiet, knuppels en vergif om Jerry te kunnen vermoorden (om één of andere reden lijkt hij Jerry slechts zelden te willen opeten). Een running gag is dat Jerry Tom pijn doet terwijl hij niet oplet en Tom deze pijn pas enkele seconden later beseft.

De muziek en geluidseffecten spelen een belangrijke rol in de korte filmpjes en dragen bij tot de humor en de actie. Muzikaal regisseur Scott Bradley maakte een mix van jazz, klassiek en pop muziek. Vóór 1953 werden alle Tom en Jerry tekenfilms geproduceerd in de standaard Academy ratio en formaat; van 1953 tot 1956 was het soms de Academy ratio en soms de breedbeeld Cinemascope. Van 1956 tot de sluiting van MGM een jaar later werden alle Tom en Jerry tekenfilms geproduceerd in Cinemascope; sommigen werden zelfs opgenomen met een stereo soundtrack. De korte filmpjes van Gene Deitch en Chuck Jones in de jaren 60 werden allemaal geproduceerd in Academy formaat. Alle Hanna en Barbera tekenfilms werden geproduceerd in Technicolor; de korte filmpjes in de jaren 60 in Metrocolor.

[bewerken] Personages

[bewerken] Tom en Jerry

Tom is een blauw-grijze kat huiskat (hoogstwaarschijnlijk een Blauwe Rus kat), die een luizenleventje heeft, terwijl Jerry een kleine, bruine muis is in hetzelfde huis woont. Tom is agressief, egoïstisch en pesterig. Jerry kan ook sadistisch uit de hoek komen, maar is doorgaans veel intelligenter dan Tom. Meestal wint Jerry dan ook van Tom. Toch heerst er tussen beiden ook een vriendschappelijke band. In sommige filmpjes redden ze elkaar in geval van nood, gevaar of een wederzijds probleem.

Tom & Jerry spreken zo goed als nooit. De overige bijrollen meestal wel. Toch zijn er momenten waarop we Tom horen praten. In Zoot Cat (1944) horen we hem praten en in Solid Serenade (1946) horen we hem een serenade zingen: Louis Jordan's "Is You Is or Is You Ain't My Baby". Co-regisseur William Hanna zorgde voor de overige geluiden van het duo, inclusief Tom's beroemde schreeuw (opgenomen door het begin en einde van Hanna's schreeuw van de geluidsband te verwijderen, zodat alleen het luidste gedeelte overbleef.).

[bewerken] Andere personages

In zijn pogingen om Jerry te vangen krijgt Tom soms te maken met Butch (een zwarte straatkat die Jerry wil vangen en opeten), Spike (soms "Killer" of "Butch" genoemd, een boze waakhond/buldog die meestal Tom probeert weg te jagen en vriendelijk is tegen Jerry), Tom's vriendinnetje en Mammy Two Shoes (een Afrikaans-Amerikaanse schoonmaakster en/of in sommige filmpjes de eigenares van het huis. Haar gezicht wordt nooit getoond. Vanaf 1952 werd ze vervangen door een typisch jaren '50-koppel en nog later door een dunne, strenge vrouw die Jerry beschermt tegen Tom.)

Aan het einde van de jaren 40 adopteerde Jerry een kleine grijze muis die vondeling was, genaamd Nibbles (ook wel Tuffy genoemd). Anders dan Jerry kon hij wél praten. Tijdens de jaren 50 kreeg Spike een zoon genaamd Tyke, wat er toe leidde dat Spike een zachter karakter kreeg en een spinoff-reeks (Spike and Tyke). Een ander personage was Quaker the Duck, die later de inspiratie vormde voor Yakky Doodle.

[bewerken] Trivia

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen