Tomislav Ivić

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tomislav Ivić
Tomislav Ivić.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Tomislav Ivić
Geboortedatum 30 juni 1933
Geboorteplaats Split, Joegoslavië
Overlijdensdatum 24 juni 2011
Overlijdensplaats Split, Kroatië
Getrainde clubs
1969-1972
1972-1976
1976-1978
1978-1980
1980-1982
1983-1984
1984-1985
1985-1986
1986-1987
1987-1988
1988-1990
1990-1991
1991
1992-1993
1993-1994
1994
1994-1995
1995
1995-1997
1997-1998
1998
1998-2000
2001
2002-2004
RNK Split
Hajduk Split
Ajax
Hajduk Split
RSC Anderlecht
Hajduk Split
Galatasaray SK
Dinamo Zagreb
US Avellino
Panathinaikos
FC Porto
Paris Saint-Germain
Atlético Madrid
Olympique Marseille
SL Benfica
FC Porto
Kroatië
Fenerbahçe SK
Al-Wasl Club
Persepolis FC
Iran
Standard Luik
Olympique Marseille
Al-Ittihad
Erelijst
1973
1974
1975

1976

1977
1979
1981
1985
1987

1988

1991
Beker van Joegoslavië
Beker van Joegoslavië
Kampioen van Joegoslavië
Beker van Joegoslavië
Kampioen van Joegoslavië
Beker van Joegoslavië
Kampioen van Nederland
Kampioen van Joegoslavië
Kampioen van België
Beker van Turkije
UEFA Super Cup
Wereldbeker voor clubs
Kampioen van Portugal
Taça de Portugal
Copa del Rey
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Tomislav Ivić (Split, 30 juni 1933 – aldaar, 24 juni 2011[1]) was een Kroatische voetbalcoach.

Biografie[bewerken]

Ivić werd in 1933 geboren in Split dat destijds behoorde tot het Koninkrijk Joegoslavië. Hij kwam uit de jeugd van RNK Split en was vervolgens speler (middenvelder) bij RNK Split (1953-1957), waarvoor hij 125 duels speelde, en bij Hajduk Split (1957-1963).

Hij ging op 36-jarige leeftijd in 1969 als trainer aan de slag in zijn geboortestad bij RNK Split maar vertrok in 1972 al naar Hajduk Split.

De op advies van Rinus Michels in mei 1976 gecontracteerde opvolger Ivić werd trainer bij het Nederlandse AFC Ajax (1/7/1976-30/6/1978), waarmee hij in het seizoen 1976/1977 landskampioen werd, nadat AFC Ajax de 3 seizoenen daarvoor telkens slechts als 3e was gefinisht. Wel was er enige kritiek, omdat de speelstijl te defensief zou zijn (4-5-1) en het typische Ajax-voetbal verloochend werd. In 1977/1978 schakelde Ivic om naar veel aanvallender spel. In het qua doelcijfers veel betere seizoen 1977/1978 werd Ivic met AFC Ajax 2e, verliezend bekerfinalist en kwartfinalist EuropaCup I en in de oefenduels werden beduidend betere resultaten geboekt dan in 1976/1977. Bij AFC Ajax voerde Ivic verjonging door en werkte Ivic met spelers als routinier en libero Ruud Krol, de door Ivic zelf gehaalde verdediger Jan Everse, verdediger en middenvelder Rene Notten, de middenvelders Frank Arnesen, Dick Schoenaker, Søren Lerby en Hans Erkens en de aanvallers Tscheu La Ling, Ruud Geels, Geert Meijer en Simon Tahamata, welke laatste onder Ivic zijn debuut maakte (24-10-1976). Half 1978 keerde Ivic weer terug bij Hajduk Split.

Na twee seizoenen bij Hajduk trok de trainer naar België om er RSC Anderlecht te coachen. Ivić bracht ook Luka Peruzović mee naar Anderlecht, die hij nog kende van bij Hajduk Split. Ivić zorgde opnieuw voor een sterk elftal, dat tactisch vaak de betere ploeg op het veld was, maar zijn soms eigenzinnige beslissingen werden niet altijd aanvaard en dus werd hij in 1983 vervangen door Paul Van Himst.[bron?] Anderlecht won in dat jaar de UEFA-Cup.

In 1983 trok Ivić naar Turkije om er sportief leider te worden van Galatasaray. Een seizoen later zat hij al in Italië om er Avellino te trainen, en in 1985 begon hij aan het seizoen in Griekenland bij Panathinaikos.

In 1986 keerde Ivić terug naar zijn vaderland om er Dinamo Zagreb te coachen, maar ook daar hield hij het al na één seizoen voor gezien. Een jaar later begon hij opnieuw bij een topclub, ditmaal in Portugal, maar na één seizoen bij FC Porto besloot Ivić om naar Frankrijk te trekken. Daar was hij twee seizoenen trainer van Paris Saint-Germain, maar tijdens zijn tweede seizoen werd hij ontslagen. Vervolgens trok Ivić naar Atlético Madrid in Spanje, om daarna weer in Frankrijk te belanden, nu bij Olympique Marseille.

Na twee Franse seizoenen keerde Ivić terug naar Portugal, ditmaal als trainer van Benfica, en een jaar later opnieuw als coach van FC Porto. Ivić vertrok al gauw bij Porto en kwam terecht bij enkele mindere en onbekende clubs.

Maar in 1998 werd hij voor twee seizoen coach van het Belgische Standard Luik en in 2000 begon hij opnieuw bij Marseille. In 2004 zette hij een punt achter zijn carrière als coach. Ivić overleed op 77-jarige leeftijd in zijn geboortestad.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties