Tonny Eyk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tonny Eyk
Tonny Eyk, foto: Jan Zandbergen
Tonny Eyk, foto: Jan Zandbergen
Algemene informatie
Volledige naam Teun Eikelboom
Geboren 4 juli 1940
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1955 – heden
Beroep(en) pianist, componist
Instrument(en) piano, accordeon
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Tonny Eyk, pseudoniem van Teun Eikelboom, (Den Haag, 4 juli 1940) is een Nederlands musicus. Tonny is componist, arrangeur, accordeonist, pianist, orkestleider, producer, columnist en schrijver van diverse reisboeken over Frankrijk. Tonny studeerde hoofdvak trombone op het Koninklijk Conservatorium te Den Haag.

Loopbaan[bewerken]

Tonny Eyk heeft honderden T.V.-optredens gemaakt en de historie van de Nederlandse Televisie vanaf het begin meegemaakt, onder meer: Experimentele TV in 1950, Opening 2e Net (1964), Eerste Kleurenuitzending (1967 vanaf de Firato), Opening Nederland 3 (waarvoor hij alle tunes schreef) en de eerste Nederlandse reclame-uitzending 1963 (Mecom Televisie). Eyk werkte met wereldsterren als Dame Edna, Tommy Cooper, Toots Thielemans, Ringo Starr, The Three Degrees, Oleta Adams en Danny Kaye. Hij stond met zijn tweelingzuster Jeanette, met wie hij in 1947 een accordeon-duo vormde, in 1958 in het Europees voorprogramma van de legendarische Rock-'n-Rollkoning ‘Bill Haley and his Comets’.(’s Werelds eerste pop-concert werd verboden in Nederland).

Tonny maakte met Rudi Carrell in 1962 een tournee voor de Nederlandse militairen in Nieuw-Guinea en werd na 1980 zelfs de muzikaal leider van Rudi’s T.V.-shows in Duitsland, onder meer Die Verflixte Sieben en Rudi’s Urlaub-show. In 1980 speelt Tonny Eyk met zijn combo de inhuldiging van Koningin Beatrix, en in 2005 ook haar 25-jarig regeringsjubileum voor de Staten-Generaal in de Ridderzaal van het Binnenhof. Tonny Eyk heeft in het lichte –als klassieke genre honderden composities gemaakt. Hij schreef onder meer de tunes van Top Pop, Studio Sport[1], AVRO’s Weekend Kwis, het repertoire voor van Kooten en De Bie (Ballen in mijn buik, De Tegenpartij en vele anderen.), de film Nummer 14 (Johan Cruijff), de hits van Kinderen voor Kinderen (Op een onbewoond Eiland en Ik heb zo waanzinnig gedroomd), vele televisieseries (waaronder De Stille Kracht, De Zevensprong en Hollands Glorie), maar ook symfonisch werk, waaronder de Willem van Oranje Suite (voor Jaap van Zweden) en Capriccio voor Symfonie-orkest en Combo, in opdracht van Holland Festival ’79. Ook is al decennia lang de 'Hymne Ceremonie Protoculaire U.C.I.' tijdens alle wereldkampioenschappen wielrennen een compositie van Tonny Eyk.

Les Deux Jeateux[bewerken]

De muzikale carrière van Tonny Eyk begint in 1947. Samen met zijn tweelingzus Jeanette (eigenlijk Sjaantje Eikelboom) vormt hij op zevenjarige leeftijd, het accordeonduo Les Deux Jeateux. De naam is een samenvoeging van de twee voornamen. Al gauw is het duo een bekende act in het naoorlogse variétécircuit en treedt op met grote artiesten als Lou Bandy, Albert de Booy, Heintje Davids, Willy Vervoort, Max van Praag, Eddy Christiani, de Spelbrekers en Cees de Lange. In 1950 maken ze hun radiodebuut in het VARA-programma 'Amateurs zetten hun beste beentje voor' en daaruit volgt een uitnodiging om op te treden voor de toen nog Nederlandse experimentele televisie in Eindhoven. In 1952 werken ze voor het eerst in het buitenland en treden op in een bioscoop in Luik tussen de nieuws- en de hoofdfilm. In 1954 maken Jeanette en Tonny met hun accordeonleraar Addy Kleijngeld een tournee door Italië.

Op 14-jarige leeftijd, precies op 1 juli 1955, wordt het duo beroeps. In dat jaar zijn ze op 12 november voor het eerst op televisie te zien in het NCRV-programma ‘Blokband’ en naar aanleiding hiervan worden ze uitgenodigd in het zeer populaire radioprogramma van Johan Bodegraven: ‘Alle Hens aan Dek met Mastklimmen’. Verder treden ze met hun accordeon-act regelmatig op in variétéprogramma's, voor Nederlandse militairen (o.a. La Courtine) en gaan op tournee voor Belgische militairen (gelegerd in Duitsland) terwijl Tonny dan buiten het optreden van het accordeon-duo ook als pianist de jongleurs, humoristen, vocalisten, goochelaars en clowns moet begeleiden. In 1957 krijgt het duo een contract bij het fameuze Heck’s Lunchroom aan het Amsterdamse Rembrandtplein en in 1959 wordt hun eerste grammofoonplaat op het label Delahaye uitgebracht.

Naast de optredens met Les Deux Jeateux doet Eyk ook veel solowerk. Hij schnabbelt in nachtclubs en werkt als pianist in het orkest van de toen zo populaire zangeres Annie de Reuver. Van 1958 tot 1965 studeert hij op het Koninklijk Conservatorium te Den Haag hoofdvak trombone bij Anne Bijlsma sr en speelt in de orkestklas o.l.v. Louis Stotijn bij wie hij privé orkestdirectie studeert. In 1960 scoort Tonny in Italië een hit met het lied Addio Piccolina (gezongen door Rocco Montana). Vanaf 1963 is Tonny Eyk orkestleider van diverse radio-ensembles onder meer VARA Musette Orkest, Koffiekamer Klanken (NCRV) en hij formeert het Tonny Eyk-kwartet met Eddy Christiani als vocalist en gitarist.

Tonny Eyks solocarrière[bewerken]

In 1964 trouwt Tonny Eyk met Liesbeth Vasbinder, ex-danseres van het Nederlands- en Nationaal Ballet. Tonny wordt ook de begeleider van het populaire duo Willy en Willeke Alberti. Voor het KRO-radioprogramma De Zonnebloem van Alex van Wayenburg, laat hij André van Duin en Willem Nijholt als vocalisten hun radiodebuut maken.

In de late jaren zestig beginnen voor Tonny Eyk de grote buitenlandse tournees met diverse groepen Nederlandse artiesten (Jan Blaaser, Willy en Willeke Alberti, Johnny Jordaan, Cees de Lange, wereldkampioen goochelen Fred Kaps, Toby Rix met zijn toeteriks, de zangeressen Conny Vandenbos en Connie Vink en vele anderen). Hij geeft optredens Nederlandse emigranten in Australië, Nieuw-Zeeland, Verenigde Staten, Canada, Curaçao, Suriname en Zuid-Afrika. Inmiddels wordt Tonny Eyk steeds meer gevraagd voor tv-programma’s en krijgt hij de muzikale leiding van legendarische programma’s, waaronder Voor de Vuist Weg en Muziek Mozaïek (Willem Duys), Mies Bouwman, Télébingo, Nieuwe Oogst, de Ronnie Tobershows, Johnny en Rijk, de KRO komt langs, Brandpunt in de Markt, de 1.2.3.Shows, de Carré Shows, De Show van de Maand, Werk in Uitvoering (Willem Nijholt). Ook is hij verantwoordelijk voor veel kinderseries zoals Bibelebons, de Poppenkraam, de Hollebolle Boom, de Zevensprong, de Bende van Hiernaast, Thomas en Senior, Mijn Idee en vele anderen. Hij componeerde ook de muziek voor onder anderen de t.v.-series Kant aan mijn Broek, Van oude mensen de dingen die voorbij gaan, de Verlossing en voor Teleac: Vamos a Ver. In zijn werk voor televisieprogramma's werd de muziek voor het grootste deel gearrangeerd door Jaap Hofland.

Tonny treedt tijdens het Wereldkampioenschap voetbal 1974 op voor het Nederlands elftal in Duitsland en laat Rinus Michels voor zijn spelers het lied Droomland zingen. Op verzoek van Mr. Pieter van Vollenhoven maakte Tonny Eyk ook deel uit van de ‘Gevleugelde Vrienden’. Prinses Juliana begeleidde hij met twee gezongen cabaretliedjes op een single.

Tonny dirigeerde ‘Het Gala van de Eeuw’(100 jaar Koninklijk Theater Carré) en maakte platen- en CD-opnamen met big band De Skymasters, Jan Blaaser, Willy Alfredo, Thea en Theo, Alex de Haas, The Blue Diamonds, AVRO’s Kinderkoor, de Wama’s en vele anderen. Zeer populair werd Tonny met het KRO televisieprogramma Klassewerk, maar ook als voorzitter van de jury bij de Mini Playbackshows. Met tekstdichter Herman Pieter de Boer schreef Tonny de hits voor Kinderen voor Kinderen onder meer ‘Op een onbewoond Eiland’ en ‘Ik heb zo waanzinnig gedroomd’. Ook voor de film de Boezemvriend (André van Duin) schreef hij de muziek en Tonny begeleidde Hans Teeuwen in zijn film ‘Gewoon Hans’. Bij het AVRO-televisieprogramma Sterrenslag was Tonny vele jaren deelnemer en scheidsrechter.

Vanaf 1990 maakte Tonny Eyk veel optredens in het buitenland. Op verzoek van Aad Ouborg (van Princess) werkte hij met de fameuze meesterkok Cas Spijkers vijftien keer in Hongkong. Ze reisden de hele wereld over (Curaçao, Chicago, China, Japan, Maleisië) en maakten diverse televisieopnamen onder meer in The Big Buffetshow in Singapore. In Shanghai maakte Tonny in 2005 opnamen van zijn kinderhits Op een onbewoond eiland en Ik heb zo waanzinnig gedroomd. Deze nummers werden zelfs in het Chinees gezongen door het Shanghai TV-kinderkoor. In 2011 werd zijn compositie 'Capriccio for Strings' o.m. uitgevoerd door The Fancy Fiddlers en in Sint-Petersburg door het Russisch Kamerorkest Carpe Diem.

Verzamelaar[bewerken]

Tonny Eyk is een groot wielerliefhebber en internationaal bekend als verzamelaar van wielertruien (uitsluitend kampioens-en klassementstruien). Deze grote collectie werd in 2010 door de Lotto tentoongesteld in de Bibliotheek van Rotterdam. Uniek is bovendien zijn verzameling kookboeken[2].

Buiten musicus is Tonny Eyk ook schrijver. Hij publiceerde onder meer vijf boeken over Frankrijk. Hij schrijft ook artikelen in diverse bladen, waaronder in magazine Zakenreis. Al jaren heeft hij een column in het dagblad De Telegraaf; tijdens de Tour de France schreef hij een dagelijkse column.

Muziek voor televisie[bewerken]

Tonny Eyk schrijft tunes voor zeer veel televisieprogramma’s en treedt regelmatig op met andere bekende artiesten. Hij is onder andere bekend van de herkenningstune van Studio Sport en de composities voor Koot en Bie.

TV Tunes[bewerken]

Voor de volgende Nederlandse televisieprogramma's schreef hij de begintune;

  • 1962 - 1963 Wilde Ganzen
  • 1968 - 1970 Scala (NTS)
  • 1968 - 1970 Doebiedoe
  • 1970 - 1988 AVRO's TopPop
  • 1972 - 1989 Klassewerk
  • 1972 - heden NOS Studio Sport
  • 1973 - 1983 AVRO's Wie-kent-kwis
  • 1978 - 1989 Klassewerk
  • 1978 - NOS-herkenningsmelodie
  • 1979 - 1985 AVRO's Puzzeluur
  • 1980 - 1986 De 1-2-3-show
  • 1981 - 1985 Babbelonië
  • 1981 - 1992 Teleac-herkenningsmelodie
  • 1985 - 1993 Wedden, dat..?
  • 1986 - 1988 Brandpunt in de markt
  • 1986 - 1995 Dinges
  • 1988 - 1994 RVU-herkenningsmelodie
  • 1989 - 1996 Boggle
  • 1989 - Socutera-herkenningsmelodie
  • 1993 - 1994 Meer op Zondag (NOS)
  • 1993 - 1998 Kookgek
  • 1994 - 1995 Topscore

Buitenlandse TV Tunes[bewerken]

Voor de volgende Duitse televisieprogramma's schreef hij de begintune;

  • 1984 - 1987 Die verflixte Sieben (WDR)
  • 1985 - 1990 Kinder in der Kiste (ARD)
  • 1987 - 1988 Die Oma-Opa-Mama-Papa Guck Mal Show (WDR)
  • 1991 - 1997 Rudi's Lacharchiv
  • 1993 Die Post geht ab! (RTL)
  • Rudigramme (RTL)
  • Rudi's Tierschow

Orkestleider[bewerken]

In de volgende televisieprogramma's trad Tonny Eyk op als orkestleider;

  • 1963 - 1965 Kijk die Rijk
  • 1964 - 1965 Johnny en Rijk Shows
  • 1966 - 1967 De Ronnie Tober-shows
  • 1966 - 1979 Voor de Vuist Weg
  • 1968 - 1969 De Max Tailleur-shows
  • 1974 - 1976 Muziekmozaïek
  • 1974 - 1985 Studio Vrij
  • 1975 - 1980 Bij Ons In....
  • 1978 Netwerk
  • 1979 - 1981 Telebingo
  • 1980 - 1981 De K.R.O. Komt Langs In
  • 1981 - 1982 Mies
  • 1983 - 1984 Nieuwe Oogst
  • 1980 - 1986 De 1-2-3-show
  • 1985 - 1986 De Willem Nijholt-shows (Titel: Werk in uitvoering)
  • 1989 Harten-Gala's
  • De Carré-shows (Variété-shows, 8-delige serie AVRO)

Overige muziek voor TV[bewerken]

Muziek voor film[bewerken]

Onderscheidingen[bewerken]

In de loop der jaren heeft Eyk diverse onderscheidingen gekregen voor zijn (muzikale) werkzaamheden. Zo kreeg hij gouden en platina platen, Edisons, een gouden harp en werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. In 2006 werd hij door het Franse Ministerie van Toerisme onderscheiden met de Médaille du Tourisme.

Gouden en Platina Platen[bewerken]

  • 1977 - Van Kooten en de Bie - Hengstenbal
  • 1980 - Van Kooten en de Bie - Op hun Pik Getrapt
  • 1982 - Van Kooten en de Bie - Mooie meneren
  • 1984 - Van Kooten en de Bie - Draaikonten
  • 1995 - Ron Brandsteder - Liedjes die iedereen kent

Edisons[bewerken]

  • 1977 - Van Kooten en de Bie - De Tweede Langspeelplaat van het Simplisties Verbond
  • 1978 - Van Kooten en de Bie - Hengstenbal
  • 1985 - Van Kooten en de Bie - De Bie Zingt
  • 2006 - Van Kooten en de Bie - Draaikonten

Overige Onderscheidingen[bewerken]

  • 1981 - Gouden Harp
  • 1996 - Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw
  • 1999 - Big Entertainment Award (Efteling Sprookjesshow)
  • 1999 - Leadermuziek TopPop, Beste AVRO Programma 20e eeuw
  • 2003 - Big Entertainment Award (Nieuwe Efteling Sprookjesshow)
  • 2004 - Beste TV-Tune Nationaal AVRO Radio 2 (Studio Sport)
  • 2006 - La Médaille de Bronze du Tourisme République Française
  • 2009 - Beste TV-Tune Nationaal BNN-3FM (Studio Sport)
  • 2010 - Allergrootste Kinderen voor Kinderen hit (Op een Onbewoond Eiland - Eyk/de Boer)

Schrijver[bewerken]

Teun was jarenlang columnist voor o.a. Zakenreis, De Wijnkrant en Côte & Provence. Voor het voormalig dagblad Het Nieuws van de Dag schreef hij 22 jaar lang artikelen. In opdracht van het BUMA/STEMRA schreef hij ‘Het Vergeten Hoofdstuk’ (over het Nederlandse Variété). Voor Princess bracht hij diverse culinaire boekjes uit. (Lounging with Princess en Vitamin Festival). Ook bracht schreef hij diverse boeken.

  • 2000 - Richting Zuiden
  • 2000 - Een Weekend Weg met Tonny Eyk
  • 2002 - Leve het Goede Leven in Frankrijk
  • 2004 - Frankrijk en Route
  • 2007 - Het Nieuwe Reisboek Richting Zuiden
  • 2010 - Smullen en Genieten in Frankrijk

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties