Tony Benn
Anthony ("Tony") Neil Wedgwood Benn (Londen 3 april 1925), gewezen Tweede Viscount (Burggraaf) van Stansgate, is een Britse politicus van de Labour Party en was minister en staatssecretaris.
Tony Benn behoorde tot de linkervleugel van Labour. Hij is een van de zeldzame politici die radicaliseerden en linkser werden als minister. Een stokpaardje van hem daarbij werd het reilen en zeilen van de Europese Unie, waar hij in de loop der jaren steeds kritischer over werd. Hij werd ook steeds meer geïntrigeerd door politiek-van-onder-op met demonstraties en meetings, en steeds minder in het puur parlementaire werk. Sinds de jaren zeventig is hij vegetariër. Benn noemt zichzelf socialist en de stroming die naar hem genoemd is ("Bennite"), staat in de Britse politiek voor een radicale democratische koers.
Behoudens enkele korte onderbrekingen was Tony Benn Lagerhuislid van 1950 tot 2001 voor de kiesdistricten Zuidoost Bristol en Chesterfield. Hij was in het eerste kabinet van Harold Wilson minister van het Postwezen en daarna van Technologie, van 1964 tot 1970, daarna staatssecretaris voor Industrie in het tweede kabinet Wilson (1974-1975) en staatssecretaris voor Energie in de regering van James Callaghan (1975-1979).
Benn werd geboren in een politiek geëngageerde familie die tijdens de Tweede Wereldoorlog tot de hoge adelstand was verheven door Winston Churchill. Zijn beide grootvaders waren liberale leden van het Lagerhuis. Ook zijn vader William Wedgwood Benn was liberaal parlementslid, later stapte hij over naar Labour. Tony's moeder Margaret Eadie was theologe en militant feministe, en had veel invloed op zijn opvoeding. In 1931, toen zijn vader staatssecretaris voor India was, ontmoette de jonge Tony Mahatma Gandhi.
Benn werd opgeleid aan de Westminster School en aan het New College van de universiteit van Oxford. Na zijn legerdienst in de Royal Air Force tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, werkte hij kort als producer bij de BBC-radio. Door een links parlementslid te verslaan werd hij, 25 jaar oud, voor Bristol South East gekozen. Benn werd gezien als een centrumfiguur binnen Labour. Toch wist hij dat hij het Britse establishment zou schokken door het indienen van de Peerage Act in 1963. Die gaf hem de gelegenheid om te verzaken aan bepaalde voorrechten van de Britse hoge adel, zoals het automatische lidmaatschap van het House of Lords of Hogerhuis. Hijzelf werd, na de dood van zijn vader in 1960, verplicht zijn zetel in het House of Commons (Lagerhuis) op te geven. Toen Benn buiten het parlement campagne bleef voeren en vòòrdat de conservatieve regering zich verplicht zag deze wet aan te nemen, won Tony Benn in tussentijdse verkiezingen de Lagerhuiszetel van Bristol South-East terug. Hij nam zijn mandaat meteen weer op nadat de Peerage Act in werking was getreden.
