Tonya Harding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tonya Harding (2006)

Tonya Maxine Harding (Portland, 12 november 1970) is een Amerikaanse voormalige kunstschaatsster. Harding werd twee keer Amerikaanskampioene kunstrijden en werd tweede bij de Wereldkampioenschappen in 1991. Zij was de tweede vrouw die een drievoudige axel sprong uitvoerde tijdens een wedstrijd.

Ze werd berucht door haar aandeel in het complot om haar tegenstandster Nancy Kerrigan te verwonden tijdens een oefensessie tijdens de Amerikaanse kampioenschappen van 1994.

Op 6 januari 1994 had de man van Harding (Jeff Gillooly) Shane Stant ingehuurd om Kerrigan op haar knie te slaan. De blessure zorgde er voor dat Kerrigan zich terug moest trekken van de wedstrijd. Harding werd Amerikaans kampioen. Nadat Harding toe had gegeven dat ze geholpen had om de aanslag te verbergen, werd geprobeerd haar uit het Amerikaanse Olympische team te zetten voor de Spelen van Lillehammer. Harding dreigde echter met de gerechtelijke stappen en ze mocht toch deelnemen aan de spelen. Ze werd achtste terwijl Kerrigan met het zilver naar huis ging.

Harding erkende uiteindelijk dat ze had geholpen de aanslag te verbergen, maar bleef volhouden dat ze niet voortijdig op de hoogte was. Ze werd veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijk, 500 uur dienstverlening en een boete van 160.000 dollar. Haar man en Stant bleven volhouden dat Harding wel op de hoogte was van de op handen zijnde aanslag. De Amerikaanse kunstschaatsbond besloot na onderzoek Harding de Amerikaanse titel van 1994 af te nemen en haar verdere deelnamen aan officiële wedstrijden te verbieden. Ook voor commerciële evenementen werd ze niet meer uitgenodigd.

In 2002 begon Harding aan een bokscarrière door in een televisieprogramma tegen Paula Jones te vechten en te winnen.

Belangrijke resultaten[bewerken]

Resultaten 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994
Olympische Spelen 4e 8e
Wereldkampioenschap Zilver 6e
Nationaal Kampioenschap 6e 5e 5e Brons 7e Goud Brons 4e Goud *

* Titel later ontnomen.

Externe links[bewerken]