Tor (landvorm)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Haytor main buttress, in Dartmoor.

Een tor (Cornisch: tor; Oud-Welsh: twrr; Schots-Gaelisch: tòrr) is op de Britse Eilanden een aanduiding voor een heuvel waarvan de top gevormd wordt door een ontsloten stuk los in het landschap staand gesteente. De term komt oorspronkelijk uit Zuidwest-Engeland, waar tors voorkomen in Dartmoor (Devon) en Bodmin Moor (Cornwall). In Zuid-Wales wordt de term ook gebruikt, vooral langs de rotsachtige kust zoals in de Vale of Glamorgan en op het Gowerschiereiland.

De tors waren in het voor-christelijke verleden plekken met een mystieke betekenis waar rituelen plaatsvonden, dit is door tegenwoordige neodruïden overgenomen.

Vorming[bewerken]

Tors worden meestal gevormd uit zeer hard (competent) gesteente zoals graniet of gneis. Er zijn echter ook tors die bestaan uit andere harde typen gesteente zoals kalksteen of kwartsiet. Door de erosie en verwering, vooral toen de Britse Eilanden in de laatste ijstijd een toendra vormden, zijn vaak bizarre vormen in de los staande rotsformaties ontstaan. Bij de verwering raken stukken gesteente los om naar beneden te rollen. Deze losse blokken zijn vaak gebruikt als bouwmaterialen in huizen.