Torenspits met flankerende torentjes
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een torenspits met flankerende torentjes is een dakconstructie waarbij op de hoekpunten van een toren vier kleinere torenspitsjes zijn aangebracht om de centrale torenspits. Meestal gaat het hier om een kerktoren.
Deze stijl van bouwen met hoekspitsjes is typisch voor Pierre Cuypers en een aantal van zijn volgelingen.
Verspreiding [bewerken]
In Nederland is deze dakconstructie onder andere toegepast op de:
- Heilige Maria Presentatiekerk te Asten
- Sint-Martinuskerk te Breda
- Oude Kerk te Delft
- Sint-Augustinuskerk in Elsloo
- Sint-Nicolaaskerk te Haps
- Sint-Vituskerk in Hilversum
- Sint-Annakerk te Hintham
- Sint-Pieter boven te Maastricht
- Sint-Petrus'-Bandenkerk te Oisterwijk
- Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart te Sittard
- Toren van de Sint-Petrus' Bandenkerk te Son
- Abdijkerk van Thorn
- Sint-Ceciliakerk in Veldhoven
- Sint-Willibrorduskerk in Veldhoven
- Sint-Corneliuskerk te Wanroij
- Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen Kerk in Wijhe
- Sint-Bonaventurakerk in Woerden
In België is deze dakconstructie onder andere toegepast op de:
- Sint-Willibrorduskerk te Antwerpen
- Sint-Hubertuskerk in Aubel
- Sint-Laurentiuskerk in Hamont
- Sint-Petrus-en-Pauluskerk in Herne
- Sint-Rochuskerk in Kortrijk
- Sint-Annakerk in Mechelen-Bovelingen
In Duitsland is deze dakconstructie onder andere toegepast op de:
In Suriname is deze dakconstructie onder andere toegepast op de:
| Typen torenspitsen |
|---|
|
achtkantige tussen vier topgevels · afgeknot · flankerende torentjes · gedraaid · gemetseld · ingesnoerd · klokvormig · naald · parabool · rombisch/ruit · ui |