Toron

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De ruïne van Toron (2006)

Toron (ook Qal′at Tibnin of Tebnine genaamd) was een kruisvaardersburcht in het zuiden van Libanon, op de weg van Tyrus naar Damascus.

De burcht was het middelpunt van de heerlijkheid Toron, een leen van het koninkrijk Jeruzalem en een onderleen van het vorstendom Galilea. De burcht werd in 1105 gebouwd onder leiding van Hugo van Falkenberg, maar die overleed in 1107. De jaren erop werd de burcht gebruikt als schuilplaats voor rondtrekkende pelgrims. In 1109 werd Humpfrey I van Toron benoemd tot heer van Galilea; zijn opvolgers, Humpfrey II en Humpfrey IV, hadden het ook in hun bezit, tot in 1187 wanneer het koninkrijk Jeruzalem een grote nederlaag leed in de Slag bij Hattin, waarna ook Toron werd veroverd door de Ajjoebiden onder leiding van Saladin.

In 1197 werd Toron veroverd door Duitse kruisridders, die de moslims wisten te verjagen. Maar de moslims die gevlucht waren verbleven in de bergen, wachtend op hulp uit Egypte. De Europeanen werden alsnog verslagen.

Heren van Toron[bewerken]

koninklijk domein (1183–1187)

ingenomen door de moslims tot 1229, titel werd niet gebruikt.

Referenties & literatuur[bewerken]

  • Susan Giffin (21 May 2007). Michael Berry. AuthorHouse. pp. 3–. ISBN 978-1-4343-1512-0. [1]. Retrieved 14 April 2011.
  • Edward Robinson (1841). Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: a journal of travels in the year 1838. Crocker and Brewster. pp. 380–. [2]. Retrieved 14 April 2011.