Tosylmethylisocyanide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tosylmethylisocyanide
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van tosylmethylisocyanide
Structuurformule van tosylmethylisocyanide
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C9H9NO2S
IUPAC-naam 1-(isocyanomethylsulfonyl)-4-methylbenzeen
Andere namen TOSMIC
Molmassa 195,23826 g/mol
SMILES
CC1=CC=C(C=C1)S(=O)(=O)C[N+]#[C-]
InChI
1S/C9H9NO2S/c1-8-3-5-9(6-4-8)13(11,12)7-10-2/h3-6H,7H2,1H3
CAS-nummer 36635-61-7
EG-nummer 253-140-1
PubChem 161915
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch
Gevaar
H-zinnen H301 - H311 - H331
EUH-zinnen geen
P-zinnen P261 - P280 - P301+P310 - P311
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Smeltpunt 109-113 °C
Goed oplosbaar in THF, acetonitril, ethanol
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Tosylmethylisocyanide of TOSMIC is een organische verbinding met als brutoformule C9H9NO2S.

Synthese[bewerken]

Tosylmethylisocyanide kan bereid worden door dehydratie van N-tosylmethylformamide met fosforylchloride.[1]

Structuur en toepassingen[bewerken]

Tosylmethylisocyanide is een zeer veelzijdig synthon in de organische synthese. Het werd in 1972 ontworpen door de Nederlandse professor A.M. Van Leusen en diens onderzoeksgroep van de Universiteit van Groningen.[1] Het is afgeleid van methylisocyanide en bezit tal van interessante eigenschappen die in vele organische syntheses kunnen benut worden. Tosylmethylisocyanide bestaat uit 3 belangrijke bouwstenen: een isocyanidegroep (1), een zuur α-koolstofatoom (2) en een sulfonylgroep (3).

Structuurformule van TOSMIC met aanduiding van de functionele gedeelten.

Het isocyanidegedeelte ondergaat typische α-additiereacties, terwijl de sulfonylgroep als goede leaving group kan aangewend worden. Een tweede functie van de sulfonylgroep is het versterken van het zure karakter van het α-koolstofatoom.

Reacties[bewerken]

Tosylmethylisocyanide ondergaat, als gevolg van diens veelzijdige structuur, tal van reacties. Het is in staat om tal van heterocyclische verbindingen te vormen, waaronder oxazolidines, oxazolen, indolen, pyrrolen, thiazolen en triazolen.

Synthese van oxazolen[bewerken]

Oxazool en diens derivaten kunnen vlot bereid worden door reactie van tosylmethylisocyanide met een aldehyde, in aanwezigheid van kaliumcarbonaat als base. Het geheel wordt gerefluxed in methanol. Het rendement bedraagt ongeveer 80%.[2]

Synthese van imidazolen (Van Leusen-reactie)[bewerken]

De Van Leusen-imidazoolsynthese is een door Van Leusen zelf ontwikkelde methode om via tosylmethylisocyanide imidazolen te bereiden. De aangewende precursor hiervoor is een aldimine.[3] Later is nog een meerstapsproces ontwikkeld, waarbij het aldimine in situ wordt gegenereerd uit een aldehyde en een primair amine.

Synthese van andere heterocyclische verbindingen[bewerken]

Tosylmethylisocyanide kan verder aangewend worden voor de bereiding van:

Tosylmethylisocyanide als connecterend reagens[bewerken]

Aangezien tosylmethylisocyanide een geactiveerde methyleengroep bezit, kan het eenvoudig en snel gestabiliseerde carbanionen vormen. Dit kan met tal van elektrofielen reageren, waardoor koppelingsreacties mogelijk zijn.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b A.M. Van Leusen, org. Synth., 1977, 57, p. 102
  2. A.M. Van Leusen et al., Heterocycles, 1977, 7, p. 77
  3. (en) A.M. Van Leusen, J. Wildeman & O.H. Oldenziel - Protecting-Group-Free Synthesis of Amines: Synthesis of Primary Amines from Aldehydes via Reductive Amination, J. Org. Chem., 1977, 42, pp. 1153-1159
  4. a b A.M. Van Leusen et al., Tetrahedron Lett., 1972, 23, p. 2373
  5. D.S. Black, Tetrahedron, 1997, 53, p. 8565
  6. A.M. Van Leusen, J. Org. Chem., 1976, 41, p. 711
  7. O.H. Oldenziel et al., Tetrahedron Lett. 1972, p. 2777