Tour Saint-Jacques

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tour Saint-Jacques
P1000625 Paris IV Tour Saint-Jacques resultwk.JPG
Plaats Parijs
Coördinaten 48° 51′ NB, 2° 21′ OL
Gebouwd in 1508-1522
Monumentale status Monument historique sinds 1862
Werelderfgoed sinds 1998
Architectuur
Architect(en) Jean de Félin
Stijlperiode Flamboyante gotiek
Toren 52 m hoog
Portaal  Portaalicoon   Christendom
De Tour Saint-Jacques omstreeks 1867

De Tour Saint-Jacques (Nederlands: Sint-Jacobstoren) is een gotische kerktoren in het 4e arrondissement in de Franse hoofdstad Parijs. De 52 meter hoge toren is het enige restant van de afgebroken kerk Saint-Jacques-de-la-Boucherie.

De Saint-Jacques-de-la-Boucherie werd begin zestiende eeuw gebouwd als parochiekerk van het Parijse vissersgilde. De aan Jakobus de Meerdere gewijde kerk vormde het beginpunt van de zogeheten chemin de Compostelle, de Franse pelgrimsroute naar Santiago de Compostella.

De kerk werd in 1797, tijdens de Franse Revolutie, afgebroken. Alleen de nooit helemaal voltooide toren bleef staan. In 1836 kocht de gemeente Parijs de vervallen toren die tijdens de heerschappij van Napoleon III grondig werd gerestaureerd door Théodore Ballu. Ter versteviging plaatste hij de toren op een soort sokkel. Ook liet hij, in samenhang met de aanleg van de Rue de Rivoli een klein stadspark aanleggen rond de toren.

Op de voet van de toren is een standbeeld van Blaise Pascal geplaatst ter herinnering aan zijn experimenten met luchtdruk die hij uitvoerde boven op de toren.

Sinds 1998 is de Tour Saint-Jacques als onderdeel van de Pelgrimsroutes in Frankrijk naar Santiago de Compostella opgenomen in de werelderfgoedlijst van UNESCO. Sinds augustus 2013 is de toren publiek toegankelijk in het weekend.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Toren na 500 jaar open voor publiek, hln.be, 23 augustus 2013