Traangas
Traangas werd voor het eerst gebruikt in de Eerste Wereldoorlog, op 23 augustus 1914 door de Fransen in Mulhouse in de Elzas[1]. De uitwerkingen van deze strijdgassen zijn:
- hoesten
- niezen
- tranen
Militair gebruik is na de Eerste Wereldoorlog door de Geneefse conventie verboden. Wel wordt traangas nog gebruikt door de politie, bij het bestrijden van rellen. Aanvankelijk werd hiervoor in Nederland CN-gas (zie aldaar - dit is geen cyaan) gebruikt. In de jaren tachtig werd overgeschakeld op CS-gas. Het gebruik van traangas bij relbestrijding door de Nederlandse politie is overigens aan strenge voorschriften gebonden; zo mag dit alleen door getrainde politiemensen worden gebruikt (mobiele eenheid) en alleen in open ruimtes. Een arrestatieteam mag het gas binnenshuis gebruiken. Dit alles zolang de voorgeschreven waarden niet overschreden worden.
CS-gas (o-chloorbenzylideenmalonitril) veroorzaakt geen dodelijk letsel, maar de uitwerkingen zijn ernstig genoeg om de tegenstander van de wijs te brengen als er geen deugdelijke bescherming (gasmasker) wordt gebruikt.
Buiten Nederland mogen burgers zich soms wapenen met een spuitbusje met traangas, of met een gaspistool.
| Chemische wapens | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Bronnen, noten en/of referenties:
