Trabant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het logo van Trabant
Een rally-versie van de Trabant P601
Trabant P50/500
Trabant P601 S universal
Trabant 601 S de luxe

Trabant was de merknaam van een serie modellen uit de Oost-Duitse autofabriek VEB Sachsenring Automobilwerk Zwickau in Zwickau. De naam is in 1957 gekozen na een prijsvraag nadat de auto eerst slechts onder zijn typeaanduiding verkocht werd. De naam is erg toepasselijk: enerzijds betekent het zoveel als 'maatje': veel mensen beschouwden hun Trabant als deel van hun familie. Anderzijds verwijst de naam naar Erdtrabant, oftewel satelliet. De auto moest tonen dat de DDR meeging in de technologische vooruitgang die in 1957 in de Sovjet-Unie de eerste satelliet leverde.

Geschiedenis[bewerken]

Trabant P50[bewerken]

De P50 kwam voort uit een prototype van de voormalige Audi-fabriek, inmiddels Automobilwerk Zwickau (AWZ) geheten, de P70. Die auto had een tweetaktmotor en voorwielaandrijving die nog voor de oorlog door DKW waren ontwikkeld, en reeds ten behoeve van de IFA F8 door AWZ in productie waren genomen. De auto had een kunststof carrosserie en werd in kleine aantallen geproduceerd tot de eerste Trabant werd gepresenteerd, de Trabant P50. Na de fusie in 1958 van AWZ met de onder de naam Sachsenring werkende voormalige Horch-fabriek, werd het werk verdeeld over deze beide in Zwickau gevestigde fabrieken. De vroegere Horch-fabriek bouwde het chassis en de oude Audi-fabriek verzorgde de carrosserie en monteerde deze op het chassis. De gefuseerde fabrieken gingen verder onder de naam Sachsenring.

Constructie[bewerken]

De Trabant werd aangedreven door een luchtgekoelde tweecilinder tweetakt-motor van 595 cc inhoud. Het binnendeel van de carrosserie was zelfdragend van metaal, maar de buitenzijde van de spatborden, portieren, dak, motorkap en kofferdeksel waren vervaardigd uit Duroplast, een kunststof gebakken van katoenvezels gedrenkt in fenolhars. Dit alles vanwege een staaltekort door een embargo uit het Westen, en een overschot aan katoenvezels uit Rusland. De hars kon men winnen uit bruinkool.

Kleine verbeteringen[bewerken]

In de jaren zestig was de Trabant een tamelijk moderne auto. Van het begin tot het einde van de productie van de wagen werden er geleidelijk aan allerlei verbeteringen aangebracht zoals een sterkere motor, een grotere tank en een 12 volt elektrisch systeem. Dit waren echter dusdanig kleine verbeteringen dat Trabant de stand der techniek in het Westen niet bij kon houden. Er werden weliswaar nieuwere Trabants ontwikkeld maar de partijleiding vond het niet nodig de nieuwere modellen op de markt te brengen. Zo werd tot 1990 het model P601 gevoerd. Vanaf 1990 werden er nog ongeveer 90.000 Trabants 1.1 gebouwd met de viertaktmotor van de Volkswagen Polo, maar deze was niet erg gewild omdat deze veel duurder was dan de tweetakt en men inmiddels liever auto's uit het Westen kocht. De meeste 1.1's werden geëxporteerd naar Hongarije.

Export[bewerken]

Trabants stonden in het Westen bekend als kwalitatief slechte auto's. In werkelijkheid was en is de Trabant echter een robuuste wagen met een vrijwel onverslijtbare techniek die door de eigenaar eenvoudig zelf te onderhouden en te repareren was. De importeur in Nederland was aanvankelijk Van Hoek en zat in Ravenstein. Regelmatig arriveerden goederentreinen met tientallen wagons vol Trabants, die vervolgens werden overgebracht naar het vlakbij gelegen terrein van de importeur. Eind jaren zestig ging de import over in handen van De Binckhorst Auto & Motor Import in Den Haag. De Trabant was in West-Duitsland en Nederland goedkoper dan in Oost-Duitsland. De export was erg belangrijk om deviezen te verkrijgen. Vanwege strengere emissie-eisen werd de Trabant vanaf 1974 niet meer in Nederland ingevoerd.

Einde[bewerken]

Na de eenwording van Duitsland in 1990 bleek het door de staat gesteunde Industrieverband Fahrzeugbau (IFA), dat onder andere de merken Sachsenring, Wartburg en Barkas (het vroegere Framo) verenigde, niet langer levensvatbaar. Op 1 april 1992 sloten alle fabrieken definitief hun poorten. Van de vier merken was Trabant ruimschoots de grootste. Na 33 productiejaren stond de teller op 3.096.099 exemplaren. Wartburg, met een fabriek in Eisenach (Duitsland), haalde deze aantallen bij lange na niet, maar concurreerde ook niet met de Trabant; het merk stond duidelijk op een hoger plan.

Herleving[bewerken]

Na de val van de Muur beleefde het merk enige opleving door een soort camp-status, als onderdeel van een bredere DDR-nostalgie. In 1991 verscheen een Trabant op de hoes van het muziekalbum Achtung Baby van de band U2. In de Duitse hoofdstad Berlijn is het mogelijk stadsritten te maken in een vloot Trabants die door een gids langs toeristische locaties wordt geleid, het zogenaamde Trabi-Safari.

Uitvoeringen[bewerken]

De Trabant P601 was leverbaar als 2-deurs limousine, 2-deurs combi ("Universal") en als open model ("Kübel" voor het leger, en later voor jachtopzieners, en "Tramp" als vrijetijdsauto voor export naar o.a. Spanje en Griekenland). Na de Wende bouwde de firma Ostermann nog een ombouwset om een Trabant te veranderen in een cabriolet.

Modellen[bewerken]

Hoewel onder de naam Trabant meerdere modellen zijn geproduceerd is het bekendste en meest geproduceerde model de P601. Deze Trabant was als sedan, Kübel en stationwagen verkrijgbaar.

Externe links[bewerken]