Transformatie (genetica)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Transformatie is een genetische verandering van het genoom van een cel door introductie, opname en tenslotte het tot expressie komen van vreemd genetisch materiaal (DNA of RNA). Een fenomeen waarin extern DNA toegevoegd wordt aan een cel. Frederick Griffith beschreef in 1928 voor het eerst het voorkomen van natuurlijke transformatie. In 1944 werd door Oswald Avery, Collin Macleod en Maclyn McCarty transformatie voor het eerst gebruikt bij de pneumokok Streptococcus pneumoniae.

Natuurlijke transformatie treedt op bij bacteriën en is naast transductie en conjugatie één van de manieren van genetische uitwisseling. Voor transformatie bij planten is een vervoermiddel nodig om DNA van de ene cel naar de andere cel te brengen. Zo wordt bij tweezaadlobbige planten met behulp van de kroongalbacterie Agrobacterium tumefaciens transformatie uitgevoerd en bij eenzaadlobbigen door middel van een met een goudlaagje bedekt minuscuul kogeltje. Naast natuurlijke transformatie wordt transformatie gewoonlijk ook toegepast in de biotechnologie.