Transjordanië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
إمارة شرق الأردن
ʾImārat Sharq al-ʾUrdun
Emirate of Transjordan
Mandaatgebied van de Volkenbond
 Ottomaanse Rijk 1921–1946 Jordanië 
Flag of Jordan.svg
(Details)
Kaart
PalestineAndTransjordan.png
Algemene gegevens
Hoofdstad Amman
Regering
Regeringsvorm Mandaatgebied
Staatshoofd Abdoellah I

Transjordanië of de Oostelijke Jordaanoever (Arabisch: إمارة شرق الأردن ʾImārat Sharq al-ʾUrdun, Engels: Emirate of Transjordan) was het oostelijke deel van het Britse mandaatgebied Palestina, dat door de Volkenbond was gecreëerd na de Eerste Wereldoorlog. Winston Churchill stelde in 1921 op de conferentie van Caïro voor om het mandaatgebied in twee delen te splitsen langs de Jordaan en de Golf van Akaba. In juli 1922 toen de mandaattekst werd bepaald omvatte dit Mandaatgebied zowel het gebied ten oosten als ten westen van de Jordaan.

Op 25 mei 1923 werd het Mandaatgebied Palestina bestuurlijk gesplitst. De naam Palestina werd vanaf dat moment gebruikt voor het gebied ten westen van de Jordaan. Het oostelijk gelegen deel kreeg de naam Transjordanië. Beide gebieden vielen nog onder het Britse mandaat voor Palestina. Abdoellah van Jordanië werd tot emir van Transjordanië benoemd, onder een voorlopige overeenkomst. De overeenkomst hield ook in dat Abdoellah eveneens emir mocht worden in Syrië als het Verenigd Koninkrijk Frankrijk kon overhalen Syrië op te geven. De eerder gedane toezeggingen over onafhankelijkheid voor de Arabieren werden door het Verenigd Koninkrijk echter niet nagekomen. Op 25 mei 1946 werd Transjordanië onafhankelijk als het Hasjemitisch Koninkrijk, het huidig Jordanië. Op dat moment eindige ook het Britse mandaat over dit deel van het oorspronkelijke mandaatgebied Palestina.

Op 24 april 1950 annexeerde Transjordanië formeel de bezette Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem. Daarbij werd de naam Transjordanië (overkant van de Jordaan) veranderd in Jordanië, want het land lag nu aan weerszijden van de Jordaan. Slechts het Verenigd Koninkrijk en Pakistan erkenden deze annexatie, terwijl de meeste Arabische landen haar sterk afkeurden.

Zie ook[bewerken]