Treurduif

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Treurduif
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Zenaida macroura -California-8.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Columbiformes (Duifachtigen)
Familie: Columbidae (Duiven)
Geslacht: Zenaida (Treurduiven)
Soort
Zenaida macroura
(Linnaeus, 1758)
Verspreidingsgebied (lichtgroen=zomer; blauw=winter; donkergroen=jaarrond) van de treurduif
Verspreidingsgebied (lichtgroen=zomer; blauw=winter; donkergroen=jaarrond) van de treurduif
Afbeeldingen Treurduif op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Treurduif op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De treurduif (Zenaida macroura) is een vogelsoort uit de familie Duiven.

Kenmerken[bewerken]

Het verenkleed is over het algemeen lichtgrijs-bruin en lichter en lager roze. De vleugels hebben zwarte vlekken en de buitenste staartveren zijn wit. Onder het oog bevindt zich een onderscheidend halvemaanvormige gebied van donkere veren. De ogen zijn donker, met een lichte, omringende huid. Het volwassen mannetje heeft felpaars-roze vlekken op de halskanten, met een lichtroze kleur in het borstbereik. De kroon van het volwassen mannetje is een uitgesproken blauwgrijze kleur. Wijfjes zijn gelijkaardig in verschijning, maar met over het algemeen meer bruinverkleuring. De iriserende veren en vlekken op de hals boven de schouders zijn bijna afwezig. Juveniele vogels hebben een geschubd uiterlijk en zijn over het algemeen donkerder. Qua lengte wordt een treurduif ongeveer 23 tot 34 cm lang.[2]

Leefwijze[bewerken]

De vogels foerageren op de grond, voornamelijk op zoek naar kleine zaden evenals graan en scheuten.

Voortplanting[bewerken]

Het legsel bestaat meestal uit twee witte eieren. Soms legt een vrouwtje haar eieren in het nest van een ander paar, wat leidt tot drie of vier eieren in het nest. Deze vogels zijn toegewijde ouders. Nesten worden zeer zelden onbeheerd achtergelaten. De meeste nesten zijn in bomen gemaakt, zowel in loof- als naaldbomen. Soms zijn ze te vinden in struiken, wijnstokken of op gebouwen. Als er geen geschikt verhoogd object is, bouwen ze een nest op de grond.

Het mannetje leidt het vrouwtje naar potentiële nestplaatsen, waarna het vrouwtje haar keuze zal maken en het nest zal maken. Het mannetje verzamelt de materialen en breng deze naar zijn partner. Het nest bestaat uit twijgen, naalden van coniferen of grassprieten en is van ondeugdelijke kwaliteit. Treurduiven eigenen zich soms de ongebruikte nesten van andere treurduiven, andere vogels of in bomen levende zoogdieren toe, zoals eekhoorns.

Verspreiding[bewerken]

Deze soort komt voor in droog struikgewas, open bosgebied, bouwland, tuinen en steden op de Bahama's, Belize, Canada, Kaaimaneilanden, Colombia, Costa Rica, Cuba, Dominicaanse Republiek, El Salvador, Guatemala, Haïti, Honduras, Jamaica, Mexico, Nicaragua, Panama, Puerto Rico, Saint-Pierre en Miquelon, Turks- en Caicoseilanden en de Verenigde Staten.

De soort telt 5 ondersoorten:

  • Z. m. marginella: van westelijk Brits-Columbia tot zuidelijk-centraal Mexico.
  • Z. m. carolinensis: de oostelijke Verenigde Staten, Bermuda en de Bahama's.
  • Z. m. macroura: Cuba, Hispaniola, Puerto Rico en Jamaica.
  • Z. m. clarionensis: Clarión.
  • Z. m. turturilla: Costa Rica en westelijk Panama.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Treurduif op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5