Trommelvlies

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anatomie van het menselijk oor
1. Schedel (rotsbeen)
Buitenoor: 2. gehoorgang, 3. oorschelp
Middenoor: 4. trommelvlies, 5. ovaal venster, 6. hamer, 7. aambeeld, 8. stijgbeugel, 12. buis van Eustachius
Binnenoor: 9. labyrint, 10. slakkenhuis, 11. gehoorzenuw

Het trommelvlies (latijn: membrana tympani) is een membraan in het oor van zoogdieren, waaronder de mens, waarmee het oor geluid, in de vorm van luchttrillingen, opvangt en doorgeeft aan de gehoorbeentjes. Het trommelvlies is gelegen aan het einde van de gehoorgang en vormt de overgang tussen het uitwendige oor en het middenoor.

De verdere bouw en werking van het gehoororgaan wordt beschreven in het artikel 'oor'.

Anatomie van het (rechter)trommelvlies:
A - pars tensa
B - anulus fibrosus
C - umbo
D,E - hamer
F - pars flaccida
G - stijgbeugel

Anatomie van het trommelvlies[bewerken]

Het trommelvlies bestaat uit twee gedeelten, een pars tensa en een pars flaccida. Beide bestaan uit drie cellagen. Bij de pars flaccida is de middelste cellaag echter minder georganiseerd, waardoor het slapper is dan de pars tensa.
Het trommelvlies heeft een conische vorm, waarbij de umbo (navel) het diepste punt vormt, vanaf de buitenkant gezien. Vanaf de umbo verschijnt de weerkaatsing van het licht van de otoscoop waarmee het oor bekeken wordt, de zogenaamde lichtreflex.
Het trommelvlies gaat via de anulus fibrosus aan de rand over in de huid van de gehoorgang.

Aandoeningen van het trommelvlies[bewerken]

In het trommelvlies kan een cholesteatoom of tympanosclerose ontstaan.
Door veel verschillende oorzaken (hard geluid, drukverschillen zoals bij duiken, voorwerpen in de gehoorgang, z.g. 'corpora aliena') kan het trommelvlies geperforeerd raken (zie afb. hieronder).
Ontsteking van het trommelvlies wordt myringitis genoemd.
Bij een middenoorontsteking kan zoveel druk ontstaan in het middenoor dat het trommelvlies scheurt. Er ontstaat dan een loopoor.

Schoonmaken[bewerken]

Het trommelvlies is zeer gevoelig. Bij aanraking treedt pijn op. Het schoonmaken van de gehoorgang op grotere diepte dan dat met de punt van een handdoek mogelijk is, moet daarom worden ontraden. Wattenstaafjes zijn niet effectief. Ze lijken weliswaar steeds bruin oorsmeer uit de gehoorgang te halen maar het al aanwezige oorsmeer wordt ook dieper naar binnen geduwd. Het is beter om alleen de buitenzijde van de oorschelp schoon te maken.
Als toch oorsmeer of een corpus alienum uit de gehoorgang verwijderd moet worden, dan kan het oor door een arts of doktersassistente worden uitgespoten, of met een speciaal cerumenhaakje worden verwijderd. Bij uitspuiten moet er op worden gelet dat de waterstraal altijd in de richting van de achterwand van de gehoorgang wordt gespoten en zeker niet rechtstreeks in de richting van het trommelvlies.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]