Trustkantoor
Een trustkantoor is een kantoor dat zich bezighoudt met het beheren van vennootschappen. In de meeste gevallen treedt het kantoor of de werknemers hiervan op als directeur.
Trustkantoren dienen niet verward te worden met trusts. Een trust is, afhankelijk van de context, een Angelsaksische rechtsfiguur of een monopolist. Een trustkantoor kan bij beiden uiteraard betrokken zijn, maar heeft hier verder qua betekenis niets mee te maken.
Inhoud |
[bewerken] Inschakelen trustkantoren
Vennootschappen zijn een erg handig juridisch vehikel om een bedrijf te voeren. Het kan praktische redenen hebben (professionaliteit, organisatie), maar ook juridische redenen (afschermen van aansprakelijkheid) en fiscale redenen (lager tarief, gebruik faciliteiten, uitstellen van heffing) kunnen (kapitaal)vennootschappen zeer aantrekkelijk maken. Nadeel is echter de vele regels die hier aan vast zitten. Naast extra boekhoudeisen moeten bepaalde organen worden ingesteld, die ook ieder jaar moeten vergaderen, en die geacht worden besluiten te nemen. Daarnaast moeten jaarrekeningen worden opgesteld en gedeponeerd.
Daarnaast is het meestal ook gewenst dat het trustkantoor directeur wordt. Dit heeft verschillende redenen. Het kantoor kan enige grip hebben op de werkzaamheden. Daarnaast wordt het bevoegd tot alledaagse handelingen die nu eenmaal moeten gebeuren en waar de klant nu juist het kantoor voor heeft ingeschakeld. Ook eisen veel jurisdicties "substance over form". Dit betekent met name voor vennootschappen die om fiscale redenen in een bepaald land gevestigd zijn, zij enige "substance" (inhoud) in dat land moeten hebben, anders wordt de aanwezigheid daar niet erkend. Het trustkantoor zorgt met haar directeurschap voor deze substance.
[bewerken] Werkzaamheden en werknemersbestand
Trustkantoren houden zich bezig met het beheer van vennootschappen. Hiervoor verwerken ze onder andere besluiten van de klant in officiële vennootschappelijke besluiten, verzorgen ze ieder jaar de verplichte vennootschapshandelingen, treden ze in dienst als directeur, en stellen ze de jaarrekening op. Sommige kantoren houden zich ook bezig met SPV's: vennootschappen die slechts voor één (gecompliceerde en gestructureerde) transactie zijn opgericht. Onder de werknemers van trustkantoren vindt men advocaten, notarissen, fiscalisten en andere juristen, accountants en ondersteunend personeel als secretaressen en HR-managers.
[bewerken] Aansprakelijkheid
Trustkantoren zijn niet zoals advocaten gebonden aan een ethische code, en kennen geen beroepsvereniging of -opleiding. Dit maakt de controle hierop vaak lastiger dan bij advocaten en notarissen. Voor het kantoor is de bestuurders-aansprakelijkheid een heikel punt. Al zetten ze slechts hun handtekening onder vooropgestelde documenten, toch zijn ze bestuurder, hebben ze formele bevoegdheid en zijn ze dus aansprakelijk als het misgaat. In het Parmalat-schandaal hebben gedupeerde obligatiehouders onderzocht of ze Nederlandse trustkantoren van Parmalatdochters aansprakelijk konden stellen.
[bewerken] Wetgeving
Sinds 1 maart 2004 staan trustkantoren via de Wet toezicht trustkantoren (Wtt) en het overdrachtsbesluit onder toezicht van De Nederlandsche Bank. De Wtt is in het leven geroepen "ter bevordering van de integriteit van het financiële stelsel". Het toezicht op trustkantoren ziet daarom voornamelijk op de integriteit van het trustkantoor en haar cliënten.
Behalve aan de Wet toezicht trustkantoren zijn trustkantoren ook gebonden aan de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) en de Sanctiewet 1977. Deze twee wetten zorgen er voor dat, in het kader van integriteittoezicht, trustkantoren geen zaken doen met natuurlijke- en of rechtspersonen waarvan aan de integriteit kan worden getwijfeld.
