Tuinen van Bomarzo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Monster in De Tuinen van Bomarzo

De Tuinen van Bomarzo, ook Park der monsters genoemd (Italiaans: Parco dei Mostri di Bomarzo), is een maniëristisch vormgegeven tuinencomplex waarin groteske beelden en naar voorbeelden uit de oudheid gemaakte, reusachtige architektonische voorstellingen zijn geplaatst. Het park wordt ook wel Sacro Bosco (Heilig Woud) genoemd.

Het park[bewerken]

Glaukos in de Tuinen van Bomarzo

De tuinen werden in 1547 ontworpen door Pirro Ligorio, een bekend architect en oudheidkundige uit die tijd, samen met Giacomo Barozzi da Vignola. Alle sculpturen zijn nu toegeschreven aan Simone Moschino (1533-1610), in nauw overleg met de opdrachtgever Pier Francesco Orsini.

De tuinen liggen in een klein bosrijk dal, ongeveer twee kilometer buiten het stadje Bomarzo in de provincie Viterbo in Midden-Italië, onmiddellijk ten noorden van de regio Latium.

Verwijzingen in kunst en literatuur[bewerken]

Externe link[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Hella Haase, De tuinen van Bomarzo, Amsterdam: Querido 1968
  • Michiel Koolbergen, Het laatste geheim van Bomarzo, Leiden: Menken Kasander & Wigman 1996
  • Manuel Mujica Lainez, Bomarzo, Leiden: Menken Kasander & Wigman 1996
  • Bruno J. Richtsfeld: Der "Heilige Wald" von Bomarzo und sein "Höllenmaul". In: Metamorphosen. Arbeiten von Werner Engelmann und ethnographische Objekte im Vergleich. Herausgegeben von Werner Engelmann und Bruno J. Richtsfeld. München 1989, S. 18 - 36.