Tuinwaaierstaart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tuinwaaierstaart
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Rhipidura leucophrys -Canberra, Australia-8.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Rhipiduridae (Waaierstaarten)
Geslacht: Rhipidura
Soort
Rhipidura leucophrys
(Latham, 1801)
Verspreidingsgebied
Verspreidingsgebied
Afbeeldingen Tuinwaaierstaart op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Tuinwaaierstaart op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De tuinwaaierstaart (Rhipidura leucophrys) is een vogel uit de familie waaierstaarten (Rhipiduridae).

Kenmerken[bewerken]

De tuinwaaierstaart is 19 tot 21,5 cm lang. Het is een van de meest wijdverbreide en geliefde vogels in Australië (Willie Wagtail). De vogel is glanzend zwart van boven, met een zwarte staart. De keel is ook zwart, daaronder een helderwitte borst en buik. De vogel heeft een smalle witte wenkbrauwstreep en een eveneens smalle baardstreep.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Er zijn drie ondersoorten:[3]

De tuinwaaierstaart is een typische cultuurvolger. De vogel mijdt dichte bossen zoals regenwoud en leeft in half open landschappen met afwisselend laag gras en bomen waaronder ook golfbanen, boomgaarden, tuinen en parken. De vogel heeft de gewoonte in maanverlichte nachten te zingen.[2]

Nest met broedende tuinwaaierstaart

Status[bewerken]

De tuinwaaierstaart heeft een enorm groot verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) uiterst gering. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Omdat het een cultuurvolger is, gaat de vogel vooruit in aantal daar waar bosrijke, "woeste gronden" worden omgezet in gebied voor landbouw of verstedelijking. Om deze redenen staat deze waaierstaart als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Tuinwaaierstaart op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b (en) Pizzey, G & R. Doyle, 1980. A field guide to the birds of Australia. Collins, Sydney.
  3. (en) F. Gill, M. Wright D. & Donsker (2013) - IOC World Bird Names (version 3.3)