Tussen-s in de Nederlandse spelling
De tussen-s is een interfix dat in sommige Nederlandse samenstellingen voorkomt. Het duidt in sommige gevallen op een bezitsrelatie en is historisch gezien verwant aan de genitief.
Voor het gebruik van de tussen-s bestaan in de Nederlandse spelling twee hoofdregels:
- Schrijf een tussen-s als het eerste deel als afzonderlijk woord niet op een sisklank eindigt en het tweede deel niet met een sisklank begint, maar tussen de twee delen wel een /s/ wordt gehoord:
- bakkersroom, moederskindje, meningsverschil, stadsdeel, verlovingstijd.
- Schrijf in samenstellingen waarvan het tweede deel met een sisklank begint, een tussen-s als de aanwezigheid van de tussenklank blijkt uit een samentrekking:
- adventsstuk want advents- of kerststuk,
- meisjesstemmen want meisjes- en vrouwenstemmen,
- liefdesscène want liefdes- en sterfscène,
- rijkeluiszoontje want rijkeluiskind of -zoontje.
Deze regels voor de s in samenstellingen geven slechts in een beperkt aantal gevallen uitsluitsel. Er zijn talrijke samenstellingen waarin sommige taalgebruikers wel een /s/ uitspreken en andere niet. Op grond van uitspraakvariatie behouden vele woorden twee gelijkwaardige spellingen:
- dood(s)kist, drug(s)beleid, handel(s)maatschappij, inkoop(s)prijs, spelling(s)commissie, tijd(s)verschil, voorbehoed(s)middel, wet(s)tekst.
Wanneer er twee schrijfwijzen mogelijk zijn, wordt aangeraden om consequent te zijn, dat wil zeggen om in dezelfde tekst een bepaalde samenstelling steeds op dezelfde manier te spellen.
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Bronvermelding
De tekst op deze pagina of een eerdere versie daarvan is afkomstig uit Bijlage 1 van het Spellingbesluit, via de website van de Nederlandse overheid.
