Tweede Italiaanse Onafhankelijkheidsoorlog

Tweede Italiaanse Onafhankelijkheidsoorlog
Onderdeel van de oorlogen van de Italiaanse Eenmaking
Napoleon III bij de Slag bij Solferino, door Jean-Louis-Ernest Meissonier Olie op doek, 1863
Datum	29 april 1859 - 11 juli 1859
Locatie	Lombardije-Venetië
Resultaat	Frans-Sardijnse overwinning Wapenstilstand van Villafranca (12 juli 1859)
Casus belli	Sardinië weigert te voldoen aan de Oostenrijkse vraag naar demobilisatie
Territoriale veranderingen	Lombardije wordt geannexeerd door Sardinië Vervolgens annexeerde Sardinië de Centraal-Italiaanse staten Frankrijk krijgt Savoye en Nice
Strijdende partijen
Frankrijk Sardinië Oostenrijk
Commandanten
Napoleon III Victor Emanuel II Ferenc Gyulai Frans Jozef I
Troepensterkte
Frans: 130.000 infanterie 2.000 cavalerie 312 kanonnen Sardijns: 70.000 infanterie 4.000 cavalerie 90 kanonnen 220.000 infanterie 22.000 cavalerie 824 kanonnen

De Tweede Italiaanse Onafhankelijkheidsoorlog, ook bekend als de Frans-Oostenrijkse Oorlog, Oostenrijks-Sardijnse Oorlog, Oostenrijks-Piëmontische Oorlog en (in Frankrijk) Italiaanse veldtocht (Campagne d'Italie), werd uitgevochten door het Tweede Franse Keizerrijk van keizer Napoleon III van Frankrijk en het Koninkrijk Piëmont-Sardinië tegen het Keizerrijk Oostenrijk in 1859.

Veldslagen

• Slag bij Montebello
• Slag bij Varese
• Slag bij San Fermo
• Slag bij Palestro
• Slag bij Turbigo
• Slag bij Boffalora
• Slag bij Melegnano
• Slag bij Magenta
• Slag bij Treponti
• Slag bij Medole
• Slag bij Solferino
• Slag bij San Martino

Geplaatst op: 17-11-2011

Dit artikel is een beginnetje over geschiedenis. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen.