Tweede slag bij de Mazurische meren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tweede slag bij de Mazurische meren
Onderdeel van de Eerste Wereldoorlog
Oostfront 7-18 september 1915
Oostfront 7-18 september 1915
Datum 7 februari tot 22 februari 1915
Locatie Oost-Pruisen nu Polen
Resultaat Duitse overwinning
Strijdende partijen
Flag of Russian Empire for private use (1914–1917) 3.svg Rusland Flag of the German Empire.svg Duitse Rijk
Commandanten
Flag of Russian Empire for private use (1914–1917) 3.svg Thadeus von Sievers
Flag of Russian Empire for private use (1914–1917) 3.svg Pavel Plehve
Flag of the German Empire.svg Paul von Hindenburg
Troepensterkte
Russische Tiende Leger
Russische Twaalfde Leger
Duitse Achtste Leger
Duitse Tiende Leger
Verliezen
56.000 dood, gewond of vermist
100.000 krijgsgevangen
Onbekend

De Tweede slag bij de Mazurische meren, ook bekend als de Winterslag bij de Mazurische meren, was een veldslag aan het oostfront in de Eerste Wereldoorlog. De slag vond plaats van 7 februari tot 22 februari 1915 en werd uitgevochten tussen het Keizerrijk Rusland en het Duitse Keizerrijk.

Achtergrond[bewerken]

De veldslag volgde na een Duits offensief, bedoeld om op te rukken over de Wisła en misschien zelfs om Rusland uit de oorlog te stoten. De Duitse opperbevelhebber Erich von Falkenhayn geloofde er sterk in dat de oorlog aan het westfront gewonnen zou worden en aarzelde om Paul von Hindenburg bevelhebber over het oostfront steun te geven. Uiteindelijk gaf Falkenhayn groen licht voor Hindenburgs geplande offensief. Hindenburg zou persoonlijk het noordelijk offensief in het gebied van het Mazurisch Merenplateau leiden (zelfde locatie als de Eerste slag bij de Mazurische meren). Generaal Alexander von Linsingen zou een aanval in de Karpaten op de Russen leiden bij Lemberg, en verder naar het zuiden zou generaal Svetozar Boroević von Bojna proberen de belegering van het fort in Przemysl te beëindigen.

Troepen[bewerken]

Hindenburg had voor het noordelijk offensief de beschikking over het Duitse 8e leger, geleid door Fritz von Below. Een nieuw gecreëerd leger, het Duitse 10de leger werd ook naar het oosten gestuurd. Hindenburgs opponent was generaal Sievers' 10de Russische leger, gelegerd in het gebied rond de Mazurische meren. Verder naar het zuiden lag het Russische 12de leger onder Pavel Plehve.

De veldslag[bewerken]

Op 7 februari, middenin een sneeuwstorm, voerde Belows 8ste leger een verrassingsaanval uit tegen Sievers. Below rukte binnen een week 112 kilometer op en bracht de Russen zware verliezen toe. De Russische terugtocht verliep chaotisch en er werden veel krijgsgevangenen gemaakt. Het grootste verlies kwam toen het Russische 20ste korps, onder generaal Boelgakov, werd ingesloten door het Duitse 10de leger in een bos bij Augustów op 21 februari. Het hele korps moest zich overgeven. Ondanks dit verlies vormde de rest van het Russische 10de leger een nieuwe verdediging. De volgende dag voerde het Russische 12de leger een tegenaanval uit en bracht de Duitse opmars tot staan. Daarmee kwam de slag tot een einde.

Resultaat[bewerken]

De Tweede slag bij de Mazurische meren maakte een eind aan het Duitse offensief in het noorden. De Russen hadden zware verliezen aan terrein en troepen geleden, maar ze hadden voorkomen dat de Duitsers tot ver in Rusland waren opgerukt. De Duitsers waren ere ook niet in geslaagd om dicht bij Russische terugtocht uit de oorlog te komen. Verder naar het zuiden had Von Lisingens offensief geresulteerd in zware verliezen en overgave van het belegerde fort in Przemysl aan de Russen. Het Oostenrijk-Hongaars/Duitse offensief in 1915 faalde in zijn belangrijkste doelstellingen. De Duitse leger leiding beëindigde nu de ondersteuning van de onafhankelijke Duitse operaties. Vanaf dit punt in de oorlog voerden de Duitsers en Oostenrijk-Hongaarse legers alleen nog gezamenlijke operaties uit aan het oostfront.

Bron[bewerken]