Tweepaardenspel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
8 rd Chess d40.png bd qd kd bd Chess l40.png rd
7 pd pd pd pd Chess d40.png pd pd pd
6 Chess l40.png Chess d40.png nd Chess d40.png Chess l40.png nd Chess l40.png Chess d40.png
5 Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png pd Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png
4 Chess l40.png Chess d40.png bl Chess d40.png pl Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png
3 Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png Chess l40.png Chess d40.png nl Chess d40.png Chess l40.png
2 pl pl pl pl Chess l40.png pl pl pl
1 rl nl bl ql kl Chess l40.png Chess d40.png rl
a b c d e f g h

Het Tweepaardenspel is een opening van een schaakpartij, met de beginzetten 1. e4, e5 2. Pf3, Pc6 3. Lc4, Pf6. De opening vindt zijn oorsprong in de late 16e eeuw en is geanalyseerd door Giulio Polerio. In de 19e eeuw werd deze opening veel geanalyseerd. De derde zet van zwart is agressiever dan de Italiaanse opening die zou ontstaan na 3. ..., Lc5. Door David Bronstein werd verklaard dat de naam "Chigorin Tegenaanval" een betere benaming zou zijn voor deze opening[1].

Veel agressieve spelers hebben met zwart deze opening gespeeld, waaronder Mikhail Chigorin, Paul Keres, en de voormalig wereldkampioenen Mikhail Tal en Boris Spassky.

De ECO-codes die bij deze opening horen zijn C55-C59. De opening behoort tot de open spelen.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Bronstein, David, 200 Open Games, Dover [1973], 1991, p. 60–61 ISBN 0-486-26857-8.