Tzumprijs voor de beste literaire zin

Door de redactie van het literaire tijdschrift Tzum ingestelde prijs, bedoeld als tegenwicht voor het elitaire prijzencircus. Lezers kunnen de mooiste zin uit het voorafgaande jaar nomineren. De jury bestaande uit de redactie van Tzum kiest de winnende zin. Naast een bokaal krijgt de winnaar het aantal woorden in euro's.

Winnaars

• 2002: Paul Mennes met een zin uit de roman Poes poes poes

  Soms had ze er toch een beetje spijt van dat ze geen feng-shui, tai chi, macrobiotiek of biseksualiteit gekozen had voor haar spirituele groei.

• 2003: Doeschka Meijsing met een zin uit de roman 100% chemie

  Wij mochten op vrije zaterdagmiddagen bij louche verkopers minachtend tegen de banden schoppen, terwijl mijn vader onder de motorkap keek of de problemen die zich zouden kunnen voordoen met touw waren op te lossen.

• 2004: Stijn Aerden met een een zin uit de roman Met de hele familie en Koen

  Oom Bram was een hartstochtelijk fietser en maakte eens per jaar een busreis met de senioren van het waterleidingbedrijf, dus je kon onmogelijk beweren dat zijn blikveld beperkt was.

• 2005: Ilja Leonard Pfeijffer met een zin uit Het grote baggerboek

  Trekt ie daaropvervolgends z’n broek naar omlaag, gaat met die harige aars van hem boven de chili hangen en zet ie me daar toch z’n dikke darm open dat Noach kon fluiten naar berg Ararat.

• 2006: Tommy Wieringa met een zin uit de roman Joe Speedboot

  De knalpijpen glansden als bazuinen, de wereld leek te verschroeien in allesverzengend lawaai wanneer de jongens het gaspedaal intrapten met de koppeling in, alleen om te laten weten dat ze bestonden, zodat níemand daaraan zou twijfelen, want wat niet weerkaatst, bestaat niet.

• 2007: Jeroen Brouwers met een zin uit In het midden van de reis door mijn leven

  Al stond in het centrum van het huis een kachel als uit de machinekamer van een stoomschip en stortte ik deze vol kolen en hout uit het bos, ze verspreidde geen warmte, – zoals er ook van mij, volgestort met het witte water van de firma Bols, niet echt meer iets constructiefs uitging.

• 2008: A.F.Th. van der Heijden met een zin uit Mim

  Misschien had het mes gebloosd omdat een hand het dwong in het geniep te doden, in het donker achter jaspanden, die zelfs de bloedblos nog aan het oog onttrokken.

• 2009: Erwin Mortier met een zin uit Godenslaap

  Ik volg de cadans van mijn handschrift en zoek naar de in letters gestolde, kwezelachtige wellust van het meisje dat ik ooit geweest moet zijn, het wicht dat op de drempel van haar adolescentie haar schriftuur even strak aantrok als de dunne lederen veters waarmee ze haar laarsjes dichtreeg – hoe ze het vlees van het woord in de baleinen van de zinsbouw dwong, tot haar eigen lijf vol striemen stond en ze naar uitbraak verlangde.

• 2010: Tom Lanoye met een zin uit Sprakeloos

  Vijftien jaar had de badkamer met de caravanafmetingen probleemloos dienstgedaan, de sporadisch gekneusde knie niet te na gesproken van wie zich, zijn toilet makend of zich scherend voor het lavabootje, te bruusk omdraaide en aan den lijve moest ervaren hoe gering de speling was gebleven tussen rand en wand.

• 2011: Peter Buwalda met een zin uit Bonita Avenue

  Hij was verpieterd op de kamer die hij huurde bij zijn oudtante in Overvecht, een buitenwijk met asbestflats, ‘dreven’ in plaats van ’straten’, en een eigen station met twee sporen om op te gaan liggen.