Finale UEFA Champions League 1993

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De UEFA Champions Leaguefinale van het seizoen 1992/93 is de eerste finale in de geschiedenis van de Champions League. De wedstrijd vond plaats op 26 mei 1993 in het Olympiastadion in München. Het Franse Olympique Marseille nam het op tegen het Italiaanse AC Milan.

Marseille won met 1-0 na een doelpunt van Basile Boli. Hij scoorde dus het eerste doelpunt ooit in een finale van de Champions League. Het is tot op heden de eerste en laatste keer dat een Franse club de Champions League won.

Bij Milan speelden twee Nederlanders mee. Frank Rijkaard speelde de hele wedstrijd, Marco van Basten werd na 85 minuten gewisseld. Ruud Gullit haalde de selectie niet bij Milan, aangezien clubs van de UEFA maar drie buitenlanders mochten selecteren. Bij Marseille was de Belg Raymond Goethals trainer. Hij blijft tot op heden de enige Belgische voetbalcoach die de Champions League won.

Voorgeschiedenis[bewerken]

De twee clubs hadden elkaar voor de confrontatie al twee keer ontmoet. In 1990/91 hadden ze het in de kwartfinale van de Europacup I, de voorloper van de Champions League, tegen elkaar opgenomen. Marseille speelde toen in San Siro 1-1 gelijk. Tijdens de terugwedstrijd in Marseille viel de stadionverlichting uit. De spelers van Milan trokken naar de kleedkamer en weigerden nadien verder te spelen. Hierdoor won Marseille met 3-0 en werd Milan een jaar lang niet toegelaten in een Europese competitie.

Nasleep[bewerken]

Enkele weken na de finale brak er in Frankrijk een omkoopschandaal los. Marseille werd beschuldigd van omkoping en moest de landstitel van 1993 teruggeven. De club moest ook verplicht degraderen naar Division 2. Voorzitter Bernard Tapie werd bovendien nog aan andere corrupte affaires gelinkt en trad in 1994 af. De club ging failliet en heel wat belangrijke spelers verlieten in die periode de club.

Door het omkoopschandaal in de nationale competitie werd achteraf ook de eindwinst in de Champions League in vraag gesteld. Zo doken er geruchten rond dopinggebruik op. De Franse middenvelder Jean-Jacques Eydelie bekende in zijn autobiografie dat hij en zijn ploegmaats van Marseille voor het begin van de finale een injectie kregen.[1] Enkel de Duitse aanvaller Rudi Völler weigerde de injectie. Door de bekentenis van Eydelie eiste Adriano Galliani, vicevoorzitter van Milan, de trofee op.

Wedstrijddetails[bewerken]


26 mei 1993
20:15

Olympique Marseille Vlag van Frankrijk 1 – 0 Vlag van Italië AC Milan Olympiastadion, München
Toeschouwers: 64.400
Scheidsrechter: Kurt Röthlisberger (Zwitserland)
Boli Goal 43'
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Marseille
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
AC Milan
Olympique Marseille:
GK 1 Vlag van Frankrijk Fabien Barthez Kreeg  geel 70'
RB 7 Vlag van Frankrijk Jean-Jacques Eydelie
CB 2 Vlag van Frankrijk Jocelyn Angloma Red Arrow Down.svg 64'
CB 4 Vlag van Frankrijk Basile Boli Kreeg  geel 53'
CB 6 Vlag van Frankrijk Marcel Desailly
LB 3 Vlag van Frankrijk Éric Di Meco Kreeg  geel 32'
CM 5 Vlag van Frankrijk Franck Sauzée
CM 11 Vlag van Frankrijk Didier Deschamps Aanvoerder
LF 8 Vlag van Kroatië Alen Bokšić
CF 9 Vlag van Duitsland Rudi Völler Red Arrow Down.svg 78'
RF 10 Vlag van Ghana Abédi Pelé
Wisselspelers:
MF 12 Vlag van Frankrijk Jean-Christophe Thomas Green Arrow Up.svg 78'
DF 13 Vlag van Frankrijk Bernard Casoni
MF 14 Vlag van Frankrijk Jean-Philippe Durand Green Arrow Up.svg 64'
FW 15 Vlag van Frankrijk Jean-Marc Ferreri
GK 16 Vlag van Frankrijk Pascal Olmeta
Coach:
Vlag van België Raymond Goethals
Marseille-Milan 1993-05-26.svg
AC Milan:
GK 1 Vlag van Italië Sebastiano Rossi
RB 2 Vlag van Italië Mauro Tassotti
CB 5 Vlag van Italië Alessandro Costacurta
CB 6 Vlag van Italië Franco Baresi Aanvoerder
LB 3 Vlag van Italië Paolo Maldini
RM 10 Vlag van Italië Roberto Donadoni Red Arrow Down.svg 56'
CM 4 Vlag van Italië Demetrio Albertini
CM 8 Vlag van Nederland Frank Rijkaard
LM 7 Vlag van Italië Gianluigi Lentini Kreeg  geel 39'
CF 9 Vlag van Nederland Marco van Basten Red Arrow Down.svg 85'
CF 11 Vlag van Italië Daniele Massaro
Wisselspelers:
GK 12 Vlag van Italië Carlo Cudicini
DF 13 Vlag van Italië Stefano Nava
MF 14 Vlag van Italië Stefano Eranio Green Arrow Up.svg 85'
MF 15 Vlag van Italië Alberigo Evani
FW 16 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Papin Green Arrow Up.svg 56'
Coach:
Vlag van Italië Fabio Capello

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties