Finale UEFA Champions League 2013

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De UEFA Champions Leaguefinale van het seizoen 2012/13 was de 22e finale in de geschiedenis van de Champions League. De wedstrijd werd gespeeld op 25 mei 2013 in het Wembley Stadium in Londen. Met Borussia Dortmund en Bayern München stonden er voor het eerst twee Duitse clubs in de finale van het kampioenenbal. In 1980 stonden al wel twee Duitse club tegenover elkaar in de finale van de UEFA Cup. Eintracht Frankfurt legde toen ten koste van Borussia Mönchengladbach beslag op de Europese beker. Bayerntrainer Jupp Heynckes was destijds de verliezend coach van Mönchengladbach.[1]

Bayern won de finale met 1-2. Mario Mandžukić maakte de eerste goal voor FC Bayern. Met een penalty maakte Borrusia Dortmund de stand weer gelijk. Arjen Robben scoorde in het slot van de wedstrijd het beslissende doelpunt en werd na afloop door de UEFA verkozen tot "Man of the Match". Daniel Van Buyten was de tweede Belg, na Eric Gerets, die de Europa Cup I wist te winnen.

Organisatie[bewerken]

Op 16 juni 2011 werd bekend dat het Wembley Stadium het decor zou worden van de Champions Leaguefinale in 2013. Twee jaar eerder, in 2011, had de finale van het kampioenenbal daar ook al plaatsgevonden. Het was de eerste keer dat binnen drie jaar de finale twee keer in hetzelfde stadion plaatsvond.[2] Bij de discussie over de korte periode tussen de twee wedstrijden gaf UEFA-voorzitter Michel Platini aan dat de eindstrijd in Engeland zou plaatsvinden ter viering van het 150-jarige bestaan van de Engelse voetbalbond.[3] Zeven maal eerder was het Wembley Stadium het decor voor de finale van het belangrijkste Europese voetbaltoernooi voor clubs: in 1963, 1968, 1971, 1978, 1992 en 2011.[4] De voormalige Engelse international en tweevoudig Champions Leaguewinnaar Steve McManaman werd aangewezen als ambassadeur voor de finale.[5]

Voorgeschiedenis[bewerken]

In april 2013 maakte Bayern bekend dat het de middenvelder Mario Götze na het seizoen zou overnemen van Dortmund. De finale miste hij wegens een blessure.

Dortmund was in 1966 de eerste Duitse club die een Europese trofee wist winnen. De Schwarzgelben veroverden toen de Europacup II ten koste van Liverpool. Bayern is dan weer de meest succesvolle Duitse club in Europa. In de jaren 70 won het drie keer op rij de Europacup I. De Champions League, UEFA Cup en Europacup II won Bayern elk één keer. Dortmund was wel de eerste Duitse club die de Champions League wist te winnen. In 1997 versloeg het in nota bene het stadion van Bayern titelverdediger Juventus met 3-1. Bayern speelde al vier Champions Leaguefinales, maar trok enkel in 2001 aan het langste eind. De Rekordmeister versloeg toen Valencia na strafschoppen. In 2012 verloor Bayern in de finale van Chelsea, eveneens na strafschoppen.

In het seizoen 2012/13 van de Bundesliga verzekerde Bayern zich op 6 april 2013 van de landstitel. Nog nooit eerder was een Duitse club zo vroeg kampioen geworden.[6] In de heenronde van de competitie speelden Bayern en Dortmund 1-1 gelijk. Op 27 februari 2013 schakelde Bayern de Schwarzgelben uit in de kwartfinale van de DFB-Pokal (1-0). In augustus 2012 had Bayern ook de DFB-Supercup gewonnen na een zege tegen Dortmund (2-1). Enkele dagen na de terugwedstrijd van de halve finale van de Champions League, speelden Bayern en Dortmund in de competitie een laatste keer tegen elkaar. Beide trainers stelden niet hun beste elftal op. Het werd 1-1.

Transfer Götze[bewerken]

Op 23 april 2013 raakte bekend dat Mario Götze Dortmund na het seizoen zou verlaten voor Bayern München.[7] Dat de Rekordmeister dat vlak voor de heenwedstrijd van de halve finale van de Champions League had bekendgemaakt, viel niet in goede aarde. Op het internet doken verscheidene filmpjes op van Dortmundsupporters die het shirt van de Duitse middenvelder verbrandden.[8] Tijdens een training voor de terugwedstrijd van de halve finale van de Champions League kreeg Götze ook politiebegeleiding.[9] Oud-Bayernspeler en international Lothar Matthäus noemde de transfer "ongeloofwaardig" en "een beschadiging voor het voetbal".[10] Ottmar Hitzfeld, in het verleden trainer van zowel Bayern als Dortmund, begreep dan weer niet waarom Bayern hem niet enkele jaren eerder was gaan halen.[9] Tijdens de terugwedstrijd van de halve finale van de Champions League raakte Götze geblesseerd, waardoor hij de finale tegen Bayern miste.

Weg naar de finale[bewerken]

Robert Lewandowski (Dortmund) scoorde vier keer in de heenwedstrijd van de halve finale.

Bayern plaatste zich in groep F zonder problemen voor de volgende ronde. Het werd groepswinnaar in de poule van Valencia, BATE Borisov en Lille. In de 1/8 finale namen de Duitsers het op tegen Arsenal. Bayern won de heenwedstrijd in Londen overtuigend met 1-3. De thuiswedstrijd leek overbodig, maar werd alsnog met 0-2 verloren. Ondanks een totaalscore van 3-3 mocht Bayern door. Het scoorde immers een keer meer op verplaatsing. In de kwartfinale stond Bayern tegenover Juventus. Zowel de heen- als terugwedstrijd werd overtuigend met 2-0 gewonnen. In de halve finale wachtte met FC Barcelona een van de topfavorieten. Bayern blikte de Catalanen in eigen huis in met 4-0. Ook in Camp Nou ging de zege naar de Duitsers: 0-3.

Ook Dortmund werd groepswinnaar. In de poule van Real Madrid, Ajax en Manchester City verloren de Duitsers geen enkele keer. In de 1/8 finale had Dortmund iets meer moeite. In de heenwedstrijd mocht Dortmund tevreden zijn met een 2-2 gelijkspel tegen Sjachtar Donetsk. In de terugwedstrijd trokken de Duitsers het laken naar zich toe met een duidelijke 3-0 zege. In de kwartfinale trof Dortmund met Málaga opnieuw een Spaanse club. De heenwedstrijd in Málaga eindigde ondanks heel wat doelkansen in een scoreloos gelijkspel. In de terugwedstrijd kwamen de Spanjaarden als eerste op voorsprong. Dortmund maakte nog voor de rust gelijk, maar keek na iets meer dan 80 minuten opnieuw tegen een achterstand aan. Dortmund, dat niet genoeg had aan een gelijkspel, scoorde in de toegevoegde tijd nog twee keer. Bij het laatste doelpunt van zowel Málaga als Dortmund was er sprake van buitenspel. Vooral bij de laatste treffer van de Duitsers gingen de scheidsrechter en zijn assistenten zwaar in de fout. Niet alleen stonden er vier Dortmundspelers buitenspel bij de voorzet die aan het beslissende doelpunt vooraf ging, ook Felipe Santana stond buitenspel toen hij het leer na wat geharrewar uiteindelijk over de doellijn werkte. Málaga diende achteraf een klacht in bij de UEFA.[11] In de halve finale nam Dortmund het opnieuw op tegen Real Madrid. In de groepsfase hadden de Spanjaarden niet kunnen winnen van Dortmund (2-1 en 1-1) en ook in de halve finale was Dortmund te sterk. In Dortmund werd het 4-1 na vier treffers van de Poolse spits Robert Lewandowski. De terugwedstrijd in Madrid eindigde op 2-0.

Wedstrijdverslag[bewerken]

Eerste helft[bewerken]

Dortmund begon het best aan de finale en drukte Bayern meteen naar achter. Na iets meer dan 10 minuten leverde dat ook twee grote kansen op. Een knap afstandsschot van Robert Lewandowski werd gepareerd door Manuel Neuer en ook het schot van Jakub Błaszczykowski werd door de doelman van Bayern tegengehouden. Franck Ribéry ontsnapte na 25 minuten aan een rode kaart, toen zijn elleboogstoot richting Lewandowski niet bestraft werd door scheidsrechter Nicola Rizzoli. Na die fase creëerde ook Bayern enkele kansen en toonde het zich vooral in de luchtduels het sterkst. Een kopbal van Mario Mandžukić werd door Roman Weidenfeller op de lat getikt. In de daaropvolgende hoekschop kopte Javier Martínez over.

Arjen Robben kreeg na een half uur de grootste kans. Hij mocht alleen op doel afstormen, maar plaatste zijn schot tegen de schouder van de goed uitgekomen Weidenfeller. Aan de overkant kreeg Lewandowski nog een schietkans, maar Neuer wierp zich voor de bal en keerde het schot. In de slotminuten van de eerste helft ging Mats Hummels onder een diepe bal van Dante door. Het leer viel zo voor de voeten van Robben, die recht op het gelaat van Weidenfeller besloot.

Tweede helft[bewerken]

Na de rust veranderde het wedstrijdbeeld en was het Bayern dat het heft in handen nam. Na 59 minuten speelde Ribéry zijn ploegmaat Robben vrij. Die omspeelde Weidenfeller en bracht de bal voor doel, waar Mandžukić hem maar had binnen te tikken: 0-1. Een vijftal minuten later kreeg Dortmund een strafschop na een overtreding van Dante op Marco Reus. Gelukkig voor Bayern hield Rizzoli zijn kaarten op zak, want de Braziliaanse verdediger had al een gele kaart achter zijn naam staan. İlkay Gündoğan zette de penalty feilloos om: 1-1. Ondanks de gelijkmaker bleven de beste kansen voor Bayern. Thomas Müller omspeelde Weidenfeller en schoot richting tweede paal, waar Neven Subotić het leer net voor Robben wegwerkte. In de slotminuten pikte de Nederlander dan toch zijn doelpunt mee. Ribéry controleerde een diepe bal, die door Robben werd opgepikt. Hij ontweek de tackle van Hummels en tikte de bal beheerst voorbij Weidenfeller: 1-2.

Wedstrijddetails[bewerken]


25 mei 2013
20:45

Borussia Dortmund Vlag van Duitsland 1 – 2 Vlag van Duitsland FC Bayern München Wembley Stadium, Londen
Toeschouwers: 86.298
Scheidsrechter: Nicola Rizzoli (Italië)
Gündoğan Goal 68' (pen.) Verslag Goal 60' Mandžukić
Goal 89' Robben
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Borussia Dortmund
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Bayern München
Borussia Dortmund:
GK 1 Vlag van Duitsland Roman Weidenfeller Aanvoerder
RB 26 Vlag van Polen Łukasz Piszczek
CB 4 Vlag van Servië Neven Subotić
CB 15 Vlag van Duitsland Mats Hummels
LB 29 Vlag van Duitsland Marcel Schmelzer
CM 6 Vlag van Duitsland Sven Bender Red Arrow Down.svg 90+1'
CM 8 Vlag van Duitsland İlkay Gündoğan
AM 11 Vlag van Duitsland Marco Reus
RW 16 Vlag van Polen Jakub Błaszczykowski Red Arrow Down.svg 90+1'
CF 9 Vlag van Polen Robert Lewandowski
LW 19 Vlag van Duitsland Kevin Großkreutz Kreeg  geel 73'
Wisselspelers:
MF 5 Vlag van Duitsland Sebastian Kehl
MF 7 Vlag van Duitsland Moritz Leitner
MF 18 Vlag van Turkije Nuri Şahin Green Arrow Up.svg 90+1'
GK 20 Vlag van Australië Mitchell Langerak
DF 21 Vlag van Duitsland Oliver Kirch
FW 23 Vlag van Duitsland Julian Schieber Green Arrow Up.svg 90+1'
DF 27 Vlag van Brazilië Felipe Santana
Coach:
Vlag van Duitsland Jürgen Klopp
Borussia Dortmund-Bayern Munich 2013-05-25.svg
Bayern München:
GK 1 Vlag van Duitsland Manuel Neuer
RB 21 Vlag van Duitsland Philipp Lahm Aanvoerder
CB 17 Vlag van Duitsland Jérôme Boateng
CB 4 Vlag van Brazilië Dante Kreeg  geel 29'
LB 27 Vlag van Oostenrijk David Alaba
CM 8 Vlag van Spanje Javi Martínez
CM 31 Vlag van Duitsland Bastian Schweinsteiger
AM 25 Vlag van Duitsland Thomas Müller
RW 10 Vlag van Nederland Arjen Robben
CF 9 Vlag van Kroatië Mario Mandžukić Red Arrow Down.svg 90+3'
LW 7 Vlag van Frankrijk Franck Ribéry Kreeg  geel 73' Red Arrow Down.svg 90+1'
Wisselspelers:
DF 5 Vlag van België Daniel Van Buyten
MF 11 Vlag van Zwitserland Xherdan Shaqiri
FW 14 Vlag van Peru Claudio Pizarro
GK 22 Vlag van Duitsland Tom Starke
MF 30 Vlag van Brazilië Luiz Gustavo Green Arrow Up.svg 90+1'
FW 33 Vlag van Duitsland Mario Gómez Green Arrow Up.svg 90+3'
MF 44 Vlag van Oekraïne Anatoli Tymosjtsjoek
Coach:
Vlag van Duitsland Jupp Heynckes


UEFA Man of the Match:
Vlag van Nederland Arjen Robben (Bayern München)
Assistent-scheidsrechters:
Renato Faverani (Italië)
Andrea Stefani (Italië)
Vierde official:
Damir Skomina (Slovenië)
Vijfde en zesde official:
Gianluca Rocchi (Italië)
Paolo Tagliavento (Italië)

Bronnen, noten en/of referenties