USS Henley (DD-39)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
USS Henley (DD-39)

De eerste USS Henley (DD-39) was een gewijzigde Paulding-klasse torpedobootjager van de Amerikaanse Marine tijdens de Eerste Wereldoorlog. Later werd ze gebruikt door de US Coast Guard, met als dienstnummering CG-12. Ze werd genoemd naar Kapitein Robert Henley.

De USS Heley werd te water gelaten op 3 april 1912 door de Fore River Shipbuilding Company, in Quincy, Massachusetts, gedoopt door Miss Constance Henley Kane, achter-achternicht van Robert Henley, en in dienst gesteld te Boston, Massachusetts op 6 december 1912 met luitenant-commandant W. L. Littlefield als bevelhebber.

USS Henley (DD-39)[bewerken]

  • Klasse en Type: Paulding-klasse torpedobootjager U. S. Navy
  • Gebouwd: Fore river Shipbuilding Company, Quincy, Massachusetts
  • Te water gelaten: 3 april 1912
  • In dienst gesteld: 6 december 1912 - als USN
  • Uit dienst: 14 november 1919 - als USCG
  • In dienst: 30 januari 1931 - als USCG
  • Feit: Verkocht als schroot in 1934

Technische gegevens[bewerken]

  • Waterverplaatsing: 787 ton
  • Lengte: 89,60 m
  • Breedte: 8,20 m
  • Diepgang: 2,50 m
  • Vermogen: Olieverbrandingsmotor
  • Snelheid: 30 knopen (56 km/u)
  • Bemanning: 82 officieren en matrozen

Bewapening[bewerken]

  • 5 x 76-mm kanonnen
  • 6 x 457-mm torpedobuizen

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties