U 3 (Kriegsmarine)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag
U-3
Vlag
Geschiedenis
Kiellegging 11 februari 1935[1]
Tewaterlating 19 juli 1935[1]
In dienst gesteld 6 augustus 1935[1]
Uit dienst gesteld 1 augustus 1944[1]
Algemene kenmerken
Waterverplaatsing 254 ton (boven water)[2]
303 ton (onderwater)[2]
381 ton (maximaal)[2]
Afmetingen 40,9 x 4,1 x 3,8 meter[2]
Bemanning 22 - 24 koppen[2]
Techniek en uitrusting
Machinevermogen 700 pk dieselmotor[2]
360 pk elektromotor[2]
Snelheid 13 knopen boven water[2]
6,9 knopen onder water[2]
Bewapening 3 x torpedobuizen[2]
12 x zeemijnen[2]
Portaal  Portaalicoon   Marine

De U-3 was een Duitse U-boot van het Type IIA. De boot werd op 19 juli 1935 bij de Deutsche Werke te Kiel te water gelaten. Het schip werd op 29 juni 1935 onder Oblt. Hans Meckel in dienst genomen en werd op 1 augustus 1944 te Gdynia uit dienst genomen om in 1945 gesloopt te worden.[1]

De U-3 was voornamelijk als opleidingsschip in gebruik, maar voer tijdens de Tweede Wereldoorlog vijf oorlogspatrouilles. Tijdens deze patrouilles, onder commando van Joachim Schepke, werden door de U-3 twee schepen tot zinken gebracht met een totale waterverplaatsing van 2.348 ton.[1] In april 1940 nam de U-3 als onderdeel van onderzeebootgroep 8 deel aan de invasie van Noorwegen, Operatie Weserübung. Ander onderzeeboten die ingedeeld waren bij deze groep waren de U-2, U-5 en U-6.[3]

De U-3 is tweemaal doelwit geweest van een aanval door een andere onderzeeboot. De eerste keer was op 30 september 1939, ongeveer 25 km ten noorden van Kinnaird Head, door de Britse onderzeeboot H-34. Er werden twee torpedo's afvuurd op de U-3 die beide misten. De tweede aanval was op 16 april 1940, ongeveer 15 kilometer ten zuidwesten van Egersund. De Britse onderzeeboot Porpoise vuurde zes torpedo's af die alle misten.[1]

Commandanten[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties