U 459 (Kriegsmarine)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De U-459 was een onderzeeboot-tanker van het type XIV van de Duitse Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. De U-459 was de eerste onderzeeër-tanker, door de U-bootbemanningen "melkkoeien" genoemd. Korvettenkapitein Georg von Wilamowitz-Möllendorf was de eerste commandant van een onderzeeboot-tanker.

Geschiedenis[bewerken]

Ondanks de bereidheid van de bemanningen om op het waterrantsoen uit te sparen, beperkte gebrek aan stookolie, ernstig de tijd dat de U-boten konden opereren. Om dit probleem op te lossen liet admiraal Dönitz een aantal onderzeeboot-tankers bouwen. Dit waren grote U-boten van 1.600 ton, die te log waren om aan operaties deel te nemen en die zelfs alleen maar waren uitgerust met dekkanons, die geen torpedobuizen hadden, maar die kleinere, U-boten van 600 ton van brandstof, proviand en torpedo's konden voorzien. Elk van de 12 U-boten kon dus 50 ton stookolie extra krijgen, en daarmee konden ze tot in de verste uithoeken van de Caribische Zee komen, of konden ze langere tijd achter elkaar opereren. Voordien moesten de U-boten eerder terugkeren, wegens gebrek aan torpedo's of een lage brandstofreserve. Dit was tijdgebrek en een verhoogde risico om tijdens de heen en terugreis, aangevallen te worden door vliegtuigen, korvetten of torpedobootjagers.

De eerste "melkkoe" die gebouwd werd was de U-459. Ze werd in april 1942 in dienst gesteld en op 22 april verrichtte de onderzeeër-tanker zijn eerste opdracht door de U-108 van commandant Scholtz van stookolie, proviand en torpedo's te voorzien.

Op 10 januari 1943 werd de Italiaanse onderzeeër Cagni bevoorraad van de U-459, nabij de Evenaar, voordat ze terugkeerde naar de basis van Bordeaux. De Cagni zat bijna door haar stookolie heen en kon, zonder bij te tanken, niet meer naar haar basis terugkeren, vandaar deze bijtanking.

Gebeurtenis U-459[bewerken]

30 mei 1943 - De U-boot-tanker schoot een Brits vliegtuig neer op die dag. (British Whitley Aircraft, Squadron 10 OTU/N).

Einde U-459[bewerken]

De U-boot-tanker werd zelf tot zinken gebracht op 24 juli 1943, nadat ze werd aangevallen door twee Britse Vickers Wellington-vliegtuigen (Squadron 172/Q & 547/V) nabij Kaap Ortegal, Spanje, in positie 45°53' N. en 10°38' W. Er vielen 19 doden, waaronder hun commandant Georg von Wilamowitz-Möllendorf, maar 41 manschappen overleefden het bombardement. De schrale troost was, dat de U-bootbemanning met hun mitrailleurs een Vickers Wellington neerhaalden.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Mason,David, Tweede Wereldoorlog - duikbootoorlog - Standaard Tweede Wereldoorlog in woord en beeld - Standaard uitgeverij - Antwerpen/Utrecht