U 460 (Kriegsmarine)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De U-460 was een type XIV onderzeeboot-tanker van de Duitse Kriegsmarine tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze "melkkoe"-tanker stond onder commando van kapitein-luitenant-ter-Zee Ebe Schnoor. Hij was vanaf 1 augustus 1942 commandant van de U-460.

Geschiedenis[bewerken]

Op 17 en 18 november 1942 viel een groep U-boten het konvooi ONS-144 aan in het "gat" of "Air Gap", en bracht 5 vrachtschepen plus een korvet van het escorte naar de zeebodem. Toen raakte hun brandstof op en ze voeren allen naar de U-460, een onderzeeër-tanker, om brandstof te halen. Toen brak een zware storm los. Dagenlang werden ze door de golven heen en weer geslingerd zonder dat ze voldoende vaart konden maken om stabiel te blijven. Het elektrische licht en de kookapparaten vielen uit omdat de batterijen niet opgeladen konden worden.

Toen de storm tenslotte uitgewoed was, moesten ze allen herhaaldelijk hun radio's gebruiken om weer contact te maken met de "melkkoe". De motoren werkten niet en ze hadden geen brandstof om de batterijen te kunnen heropladen. Het gevolg was dat ze niet konden duiken. Ze konden alleen maar hopen dat hun radioboodschappen niet door de vijand werden onderschept, want dat zou hen fataal kunnen zijn. Maar tenslotte maakten ze allen contact met de U-460 "melkkoe", laadden brandstof en proviand over, zodat ze haastig naar de Golf van Biskaje konden terugkeren. Overigens lagen de "melkkoeien" in de "Air Gap", buiten bereik van de landvliegtuigen. Dit zou veranderen met de komst van vliegdekschepen in deze wateren.

4 oktober 1943 - Tijdens een bevoorrading van stookolie en proviand aan de U-422 en U-264, zou de U-460 mede ten onder zijn gegaan tijdens een geallieerde raid van een eskader vliegtuigen, die bestond uit 12 bommenwerpers, afkomstig van een Amerikaanse vliegdekschip. Vermoedelijk hebben de geallieerden de Duitse berichten onderschept, om de bevoorrading aan te vragen op de aangegeven positie van de "melkkoe". De U-264 werd eveneens bestookt met bommen maar kon, weliswaar beschadigd, onder water wegkomen en naar zijn basis terugvaren voor de nodige herstelling.

Einde U-460[bewerken]

De U-460 werd tot zinken gebracht op 4 oktober 1943 in het noorden van de Atlantische Oceaan, ten noorden van de Azoren, in positie 43°18' N. en 28°58' W., door dieptebommen van Grumman TBF Avenger torpedobommenwerpers en begeleidende Grumman F4F Wildcat jachtvliegtuigen van het squadron VC-9 van het Amerikaanse escorte-vliegdekschip USS Card (CVE-11). Er vielen 62 doden, waaronder hun commandant Ebe Schnoor, op de U-460. Twee overlevenden konden zich nog redden.

Voorafgaand geregistreerd feit[bewerken]

(Laatste herziening door FDS/NHB gedurende januari 1993). - Gezonken op 4 oktober 1943, ten noorden van de Azoren, in positie 45°13' N. en 28°58' W. door Avenger- en Grumman Wildcat-vliegtuigen van de Amerikaanse escorte-carrier USS Card. In deze aanval zonk de U-422 in de plaats.

Commandanten[bewerken]

  • 24 Dec, 1941 - 1 Aug, 1942: Friedrich Schäfer
  • 1 Aug, 1942 - 4 Okt, 1943: Kptlt. Ebe Schnoor (+)

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Mason, David, Tweede Wereldoorlog - duikbootoorlog - Standaard Tweede Wereldoorlog in woord en beeld - Standaard uitgeverij - Antwerpen/Utrecht