U 505 (Kriegsmarine)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
USS Guadalcanal naast de U-505

De U-505 was en is een IXC-type U-boot van de Duitse Kriegsmarine uit de Tweede Wereldoorlog. De U-505 stond onder commando van Oberleutnant Harald Lange. De onderzeeër werd op 4 juni 1944 opgebracht door de US Navy en naar de Verenigde Staten gesleept en aldaar tentoongesteld aan het Amerikaanse publiek.

Geschiedenis[bewerken]

Na de inbeslagname van U-505 door de Amerikaanse marine wordt een sleepkabel vastgemaakt om de onderzeeboot te kunnen verslepen

Op 12 juni 1940 werd met de bouw van de U-505 begonnen. De Deutsche Werft in Hamburg leverde de onderzeeboot in januari 1942 op. Op 19 januari 1942 vertrok de U-505 naar de onderzeebootbasis Lorient in Frankrijk. De eerste patrouilles zijn succesvol en de onderzeeboot brengt veel schepen tot zinken. In november 1942 wordt de onderzeeboot verrast door een geallieerde bommenwerper en wordt getroffen door een bom. Ondanks de grote schade weet de U-505 de basis in Lorient te bereiken waar het gedurende een half jaar in reparatie is.

Op 4 juni 1944, twee dagen voor de invasie van Normandië, merkte de U-505 het Amerikaanse vliegdekschip USS Guadalcanal (CVE-60) op, in de Atlantische Oceaan voor de westkust van Afrika. Commandant Harald Lange besloot de escorte-carrier te torpederen. Maar de U-505 werd door de overmacht van schepen en vliegtuigen van de US Navy Task Force 22.3 ontdekt.

De Grumman F4F Wildcat-vliegtuigen van de USS Guadalcanal en de escorteschepen USS Pillsburg (DE-133), USS Chatelain (DE-149), USS Flaherty (DE-135), USS Jenks (DE-665) en USS Pope (DE-134) bestookten hem allen met dieptebommen. De U-505 kwam beschadigd naar de oppervlakte. Duiken zou zeker fataal kunnen zijn en tegen zo'n strijdmacht was vluchten ondenkbaar. Met de gebeurtenissen in Europa door de nakende invasie, besloot de commandant zich over te geven aan de overweldigende overmacht. Commandant Harald Lange meende terecht dat de strijd al een verloren zaak geworden was en wilde de levens van zijn manschappen en zichzelf niet meer in gevaar brengen. Door het toedoen van de massale dieptebommenregen was één bemanningslid om het leven gekomen.

Lange gaf opdracht de onderzeeboot tot zinken te brengen. Een Amerikaanse enterploeg bereikte de zinkende onderzeeboot en wist de openstaande kleppen te sluiten en daarmee het binnenstromende water te stoppen. De U-boot werd, nu bemand met Amerikaanse matrozen, naar Bermuda gesleept, waar hij grondig onderzocht werd. Aan boord waren onder andere twee codeermachines, vijfhonderd kilo aan codeboeken en een akoestische torpedo.

Einde loopbaan U-505[bewerken]

U-505 in het Museum of Science and Industry in Chicago

De beschadigde U-505 werd naar Bermuda gebracht. Daar werd hij grondig nagekeken en voor het publiek tentoongesteld. Nu staat de U-505 in het Museum of Science and Industry in Chicago tentoongesteld.

Commandanten[bewerken]

  • 26 Aug, 1941 - 5 Sep, 1942: KrvKpt. Axel-Olaf Loewe
  • 6 Sep, 1942 - 24 Okt, 1943: Kptlt. Peter Zschech
  • 24 Okt, 1943 - 7 Nov, 1943: Oblt. Paul Meyer (in opleiding)
  • 8 Nov, 1943 - 4 Jun, 1944: Oblt. Harald Lange

Externe links[bewerken]

  1. U505 op Uboat.net
  2. U-505 museum
  3. U-505
  4. USS Guadalcanal (CVE 60)
  5. USS Pillsbury (ii) (DE 133)
  6. USS Chatelain (DE 149)
  7. USS Flaherty (DE 135)
  8. USS Jenks (DE 665)
  9. USS Pope (DE 134)
  10. Grumman F4F Wildcat/Martlet