Unitatis Redintegratio

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Unitatis Redintegratio is een decreet van het Tweede Vaticaans Concilie over de deelname van de Katholieke Kerk aan de oecumenische beweging.

Houding ten opzichte van oecumene[bewerken]

Dit decreet handelt over de houding van de Katholieke Kerk ten opzichte van de oecumene. De 'kerken en kerkelijke gemeenschappen die van de Apostolische Stoel van Rome zijn afgescheiden' worden in het decreet meermalen 'onze gescheiden broeders' genaamd. Het document waarschuwt ook voor het irenisme.[1]

Documentstructuur[bewerken]

Het document bestaat uit drie hoofdstukken, waarvan het eerste hoofdstuk gaat over 'de katholieke beginselen over deelneming aan de oecumenische beweging', het tweede hoofdstuk gaat over 'de praktijk van de oecumenische beweging' en het derde hoofdstuk richt zich specifiek tot 'de kerken en kerkelijke gemeenschappen die van de Apostolische Stoel van Rome zijn afgescheiden'. Twee groepen worden in dit hoofdstuk apart behandeld. Hiervan is de eerste groep de nu als Oosters-orthodoxe Kerk bekendstaande kerkelijke stroming. De tweede groep is te beschrijven als de Kerken van de Reformatie.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. UR11: Niets staat zo ver af van de oecumenische beweging als een vals irenisme, dat de zuiverheid van de katholieke leer schaadt en de authentieke, vaststaande zin ervan verduistert.