Upcycling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Upcycling is een term die in 1994 werd geïntroduceerd door Reiner Pilz van Pilz GmbH in een interview met Thornton Kay. In 1999 verscheen het boek UpCycling door Gunter Pauli en Johannes F. Hartkemeyer. Dit uitgangspunt werd in 2002 ook een hoeksteen in een boek van William McDonough en Michael Braungart getiteld Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things (in 2013 opgevolgd door The Upcycle).

Bij upcycling krijgt de gerecycleerde grondstof een hogere zuiverheid dan die van de oorspronkelijke grondstof. Wanneer een afvalproduct opnieuw tot grondstof wordt verwerkt, zodat er opnieuw een product uit gevormd kan worden, wordt dit recycling of recyclage genoemd. Upcycling is het tegenovergestelde van downcycling.

Van "upcyclen" is doorgaans geen sprake. Het is vaak technisch wel mogelijk, maar economisch niet rendabel. Zolang wetgeving en noodzaak op dit punt ontbreekt, zal het slechts mondjesmaat worden uitgevoerd.

De upcycling die er wél regelmatig plaatsvindt, is een schijn-upcycling. In de metaalindustrie wordt bijvoorbeeld gerecycleerd, gelegeerd aluminium vermengd met zuiver aluminium, om zo een goede legering te krijgen. Hoewel er gepropageerd wordt dat daarmee het gelegeerd aluminium zuiverder gemaakt is, of "gerecycleerd', is in werkelijkheid juist een stuk zuiver aluminium verworden tot een recyclingtechnisch gezien gedegradeerd materiaal. Een metaal waar thans wél serieus upcycling op schijnt te worden gepleegd, is het steeds zeldzamer wordende zuivere koper.

Naast grote bedrijven die zich met hun productie richten op upcycling, zijn er op kleine schaal meer en meer initiatieven en projecten die ideeën, inspiratie en projecten publiceren zoals o.a Upcycle Me, het Ministerie van Ideeën en allerlei bloggers die upcycling inspiratie verspreiden.