Zeekoet
| Zeekoet IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Uria aalge (Pontopiddan, 1763) |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Zeekoet
|
|||||||||||||
Zeekoet op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De zeekoet (Uria aalge) is een vogel uit de familie van alken (Alcidae). Ze worden 38 - 46 cm. groot met een spanwijdte van 61 - 73 cm. Het is de meest talrijke alk van de Britse eilanden en broedt in grote kolonies op smalle kale richels van steile kliffen.
De zeekoet legt een enkel ei op de kale rots. Het heeft de vorm van een peer waardoor het niet wegrolt maar in een kringetje ronddraait. Het ei wordt staande bebroed. De oudervogels herkennen hun ei aan de tekening, en hun jong aan zijn geluid. Drie weken nadat het jong uit het ei komt, nog voor het kan vliegen, springt het onder begeleiding van de vader van de rotsen in zee; veel Britse zeekoeten trekken daarop gezamenlijk naar de kust van Noorwegen.
In de winter leven ze op de open zee. Net zoals gewone alken, spoelen zeekoeten vaak aan aan onze kusten - voornamelijk tussen oktober en februari.
In tegenstelling tot de gewone alk hebben zeekoeten een lange puntige snavel.
's Zomers zijn zeekoeten te zien op de Atlantische kusten van Ierland, Verenigd Koninkrijk, Spanje, Normandië, IJsland en de Noorse fjorden.
[bewerken] Afbeeldingen
-
Broedkolonie van Uria aalge op de Orkneyeilanden. De overige vogels zijn Noordse stormvogels.
[bewerken] Externe links
- SoortenBank.nl beschrijving, afbeeldingen en geluid
Bronnen, noten en/of referenties:
