Vanadium-50
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Vanadium-50 | ||||
| Algemeen | ||||
| Element | vanadium (V) | |||
| Nuclide | 50V | |||
| Aantal protonen | 23 | |||
| Aantal neutronen | 27 | |||
| Nuclidische gegevens | ||||
| Nuclidenmassa | 49,947158485 u | |||
| Spin | 6+ | |||
| Bindingsenergie | 8,695869 MeV | |||
| Massa-overschot | -49,221554 MeV | |||
| Vervalgegevens | ||||
| Halveringstijd | 1,5 × 1017 jaar | |||
| Isotopen van vanadium | ||||
|
||||
Vanadium-50 of 50V is radioactieve isotoop van vanadium, een overgangsmetaal. De abundantie op Aarde bedraagt 0,25%.
Radioactief verval [bewerken]
Vanadium-50 vervalt voor 83% door bètaverval tot de stabiele isotoop titanium-50 (de vervalenergie bedraagt 1182,918 keV):
Het andere gedeelte (17%) vervalt door bètaverval naar chroom-50 (dat verder vervalt tot titanium-50):
De halveringstijd van het verval is extreem groot: 1,5 × 1017 jaar. De facto kan deze isotoop eveneens als stabiel worden beschouwd, omdat de halveringstijd honderden miljoenen malen groter is dan de leeftijd van het universum.
| Bronnen, noten en/of referenties |
| Isotopen van vanadium (V) |
|---|
|
40V · 41V · 42V · 43V · 44V · 45V · 46V · 47V · 48V · 49V · 50V · 51V · 52V · 53V · 54V · 55V · 56V · 57V · 58V · 59V · 60V · 61V · 62V · 63V · 64V · 65V |

