Veenkoloniaal Museum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De encyclopedist Anthony Winkler Prins voor het Veenkoloniaal Museum te Veendam

Het Veenkoloniaal Museum is een cultuurhistorisch museum in Veendam. In 1939 is het museum ontstaan uit de Vereeniging voor Veenkoloniale Oudheidkunde. De collectie werd onder gebracht in een oudheidkamer boven het politiebureau aan de Kerkstraat. In 1992 betrok het museum het gebouw van de vroegere R.H.B.S te Veendam. Het gebouw is ontworpen door de architect en rijksbouwmeester Jan Vrijman en werd in 1911 als school in gebruik genomen.[1]

In 1987 verloor het gebouw zijn onderwijsbestemming. Het Veenkoloniaal Museum kreeg vanaf 1990 de beschikking over het monumentale pand. In 2004 werd het gebouw verbonden met het nieuwe cultuurcentrum Van Beresteyn, waardoor theater, bibliotheek, muziek- dans en theaterschool en museum onder één dak zijn gehuisvest.

Het Veenkoloniaal Museum bezit twee kerncollecties:[2]

  • een maritieme collectie
  • een collectie landbouwindustrie

In het maritieme gedeelte staat men stil bij de bloeiperiode van de Veenkoloniale Zeevaart, die rond het midden van de 19de eeuw plaats vond. Honderden schepen kwamen toentertijd uit de Groninger Veenkoloniën, meer dan 60 procent van de Nederlandse vloot was hier geregistreerd. Regelmatig werd koers gezet richting Oostzee en Riga was een belangrijk eindbestemming. Het museum heeft daarom ook een speciale Rigazaal ingericht.

In de collectie landbouwindustrie ligt het accent op de met de veenkoloniën verbonden industrie als (stro)karton- en aardappelmeelfabrieken. Het Avebeconcern had tot 2006 zijn hoofdvestiging in Veendam. Men staat daarbij ook stil bij de nieuwere ontwikkelingen. Strokarton wordt al sinds het midden van de jaren zeventig van de vorige eeuw niet meer geproduceerd, maar nog altijd draaien er kartonfabrieken in o.a. Oude en Nieuwe Pekela, Hoogezand en Sappemeer. Fabrieken die tegenwoordig meer produceren dan alle kleine strokartonfabrieken van het begin van de 20ste eeuw bij elkaar. Het museum organiseert jaarlijks diverse tentoonstellingen en lezingen over de prehistorische mens, turfgravers, binnenschippers en zeelieden, maar ook over de strokartonarbeiders en het proces van de productie van aardappelzetmeel. Bovendien bezit het het oudste turfschip van de provincie Groningen, de in 1894 gebouwde spitse praam Familietrouw.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties