Veenlijk
Een veenlijk is een in het veen gevonden overblijfsel van een prehistorisch menselijk lichaam.
Door de conserverende werking van het veen (laag zuurstofgehalte en de zure omgeving - veenwater is zuur) zijn deze lijken gemummificeerd en in betrekkelijk goede staat bewaard gebleven.
Vroeger dacht men dat het om mensen ging die in het moeras waren verdwaald. Tegenwoordig neemt men aan dat sommige personen zijn geofferd. De aanwijzingen hiervoor zijn bijvoorbeeld koorden om de hals en gebroken wervels.
Ook Tacitus schreef in zijn De origine et situ Germanorum (Germania) al over de gewoonte om voorwerpen (bijlen, zwaarden, emmers) als offer in het water te leggen. Deze zijn ook veelvuldig teruggevonden. In de lijn hiervan lijkt het evident dat ook de veenlijken offers waren. Verder beschrijft hij hoe terechtgestelden soms werden verdronken.
Bekende veenlijken:
- Meisje van Yde (Nederland)
- Paar van Weerdinge (Nederland)
- Man van Tollund (Denemarken)
- Man van Grauballe (Denemarken)
- Lindow man (Engeland)
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Literatuurverwijzingen
- Wijnand Antonius Bernardus van der Sanden: Vereeuwigd in het veen: de verhalen van de Noordwest-Europese veenlijken. De Bataafsche Leeuw, Amsterdam 1996, ISBN 90-6707-405-5
- Wijnand Antonius Bernardus van der Sanden: Mens en moeras: veenlijken in Nederland van de bronstijd tot en met de Romeinse tijd. Archeologische monografieën van het Drents Museum 1, Drents Museum, Assen 1990, ISBN 90-70884-31-3
[bewerken] Externe links
- "Het meisje van Yde", artikel over rituele mensenoffers bij de Germanen, auteur Wim Braakman
- http://www.denblauwenswaen.nl/public/sites/dutch/geschiedenis/veenlijken.html
 |
Zie de categorie Bog bodies van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
