Veliocasses

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gallië rond 54 v.Chr., met het gebied van de Veliocasses aangegeven

De Veliocasses waren een Belgische volksstam, die ten tijde van hun onderwerping in 56 v.Chr. door Julius Caesar woonden in een gebied direct ten noorden van de Seine, rond de huidige stad Rouen (Lat: Rotomagus) in de huidige Franse regio Normandië, in de streek de Vexin, waaraan de Veliocasses hun naam leenden. Ten westen werden ze begrensd door de Caleti, wonend aan de Kanaalkust in de streek de Caux; ten noordoosten hadden de Veliocasses hun buurvolk in de Bellovaci, wonend rond Beauvais.

Strijd tegen de Romeinen[bewerken]

In 57 v.Chr. participeerden de Veliocasses in de Belgische alliantie tegen de Romeinse invasiemacht onder Julius Caesar, waarbij zij deelnamen met 10.000 krijgers. In de opstand van 52 v.Chr. stuurden zij Vercingetorix 3.000 hulptroepen om het door Romeinen belegerde Alesia te ontzetten - welk ontzet overigens mislukte. Een jaar later streden zij aan de zijde van hun buurstammen de Bellovaci en de Caleti in een laatste vergeefse rebellie.

Bronnen[bewerken]

Uit de verslaglegging van Caesar in zijn Commentarii de bello Gallico hebben wij de meeste informatie over deze stam verkregen. Latere geschiedschrijvers als Plinius de Oudere noemde ze "Vellocasses" in zijn Naturalis Historia en Ptolemaeus berichtte over ze als "Oueneliokasioi" in diens Geographia.

Bibliografie[bewerken]

  • John Haywood, Historische atlas van de Keltische beschaving, Tirion Uitgevers B.V., 2001, ISBN 90 4390 350 7