Verbindingskanaal (Groningen)
Het Verbindingskanaal is een kanaal in de stad Groningen, dat deel uitmaakt van de diepenring.
Het kanaal is gegraven in het jaar 1879 en is gelegen ten zuiden van de oude stad. Zij vormde (en vormt) de schakel tussen het dan al bestaande Noord-Willemskanaal (1861, in Groningen het Hoornsediep genoemd), de Zuider- en Westerhaven (Westerhavensluis, 1864) en het Hoendiep in het westen en het gelijktijdig aangelegde Eemskanaal (met Oosterhaven) in het oosten.
Wie in Groningen met de trein aankomt ziet vanuit het station meteen het Verbindingskanaal, met daarin op een eiland het Groninger Museum. Dit gebouw is relatief jong, maar bijzonder gezichtsbepalend.
Niet alleen het Groninger museum is jong, dit is ook het geval met de bebouwing rond het kanaal, het zuidelijke deel van de diepenring.
Het sinds eind 19e eeuw gedempte Zuiderdiep en Kattendiep waren ook de laatst gegraven grachten van de diepenring en werden het eerst gedempt om plaats te maken voor het brede Verbindingskanaal voor het Hoofdstation langs. Het verbindingskanaal dateert uit 1879 en is ontstaan door de hier liggende oude vestinggrachten te kanaliseren.
Over het kanaal liggen (van oost naar west) de volgende bruggen: het Trompbruggetje (ook wel kleinbruggetje en kattenbruggetje genoemd), de Oosterbrug, de Herebrug, de Werkmanbrug (bij het Groninger Museum) en de Emmabrug.
Samen met die van het Hoendiep is de kademuur bij het museum de enige basalten kade van Groningen. De grond die vrijkomt bij het graven van het Verbindingskanaal werd gebruikt om het terrein van het Zuiderpark op te hogen.
 |
Zie de categorie Verbindingskanaal (Groningen) van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
