Verdrag van Corbeil (1258)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het verdrag van Corbeil werd overeengekomen op 11 mei 1258 in Corbeil, tussen Frankrijk en Aragon over de heerschappij in de Spaanse Mark, Noord-Catalonië en Barcelona. Het werd uiteindelijk getekend door koning Jacobus I van Aragón en Lodewijk IX van Frankrijk.

Jacobus zag af van zijn rechten op Fenouillet-du-Razès, Peyrepertuse, Puilaurens, Fenouillet, Castellfisel, Quéribus. Daarnaast stond hij de leenheerschappij af van het Graafschap Toulouse en Saint-Gilles, Quercy, Narbonne, Albi, Carcassonne, Razès, Béziers, Lauragais, Termes, Agde, Nîmes, Rouergue, Millau en Gévaudan. Hij behield wel de leenhoogheid over het burggraafschap Carlat, de heerlijkheid Montpellier en de baronie van Aumelas.

Aanvankelijk zag Jacobus van Aragón ook af van zijn rechten op het graafschap Foix, maar bij de ratificering van het verdrag op 16 juli 1258 besloot hij hier toch van af te zien, omdat het niet officieel onder de leenheerschappij van Frankrijk viel.

Volgens het verdrag zou de dochter van Jacobus, Isabella trouwen met de zoon van Lodewijk, kroonprins Filips. Dit gebeurde in 1262.

Op 17 juli 1258, een dag na de ratificatie, droeg Jacobus zijn rechten op het graafschap Provence over aan zijn achternicht Margaretha van Provence, de vrouw van Lodewijk. Hierdoor kwam uiteindelijk ook dit graafschap aan de Franse kroon.