Verdrag van Washington

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Op uitnodiging van de Amerikaans regering van Warren G. Harding vond van november 1921 tot februari 1922 diplomatiek overleg plaats te Washington D.C., bekend als de Conferentie van Washington (Washington Naval Conference). Het werd bijgewoond door 9 landen, die belangen hadden in het Grote Oceaangebied. De Sovjet-Unie was niet aanwezig.

De conferentie resulteerde in een aantal grotere en kleinere verdragen. Het Vlootverdrag van Washington, (getekend op 6 februari 1922), was er daar één van. Het verdrag werd getekend door de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Japan, Frankrijk en Italië.

Het belangrijkste doel was een nieuwe wapenwedloop tussen de mogendheden voorkomen door het stellen van beperkingen met betrekking tot grootte en bewapening van de belangrijkste typen oorlogsschepen, alsmede door een maximaal tonnage op te leggen aan ieder der verdragspartners.

In grote lijnen kwamen de bepalingen neer op het volgende:

  1. De totale tonnage aan Capital Ships (slagschepen en slagkruisers) werd vastgesteld op 525.000 ton (533.400 metrische tonnen) standaardwaterverplaatsing voor zowel de Verenigde Staten als het Verenigd Koninkrijk; 315.000 ton (320.040 metrische ton) voor Japan en 175.000 ton (177.800 metrisch) voor zowel Frankrijk als Italië;
  2. Nieuwe slagschepen (en slagkruisers) werden beperkt tot 35.000 ton (35.560 metrisch) standaardwaterverplaatsing.
  3. De maximale bewapening van slagschepen werd beperkt tot 16 inch (406 mm).
  4. Het totale tonnage aan vliegdekschepen werd beperkt tot 135.000 ton (137.160 metrisch) voor zowel de Verenigde Staten als het Verenigd Koninkrijk; 81.000 ton (82.296 metrisch) voor Japan en 60.000 ton (60.960 metrisch) voor zowel Frankrijk als Italië.
  5. Nieuwe vliegdekschepen mochten niet groter zijn dan 27.000 ton (27.432 metrisch). Het werd echter toegestaan om maximaal 2 vliegdekschepen van 33.000 ton te bouwen, mits het totale tonnage niet overschreden werd.
  6. Geschut aan boord van een vliegdekschip mag niet zwaarder zijn dan 8 inch (203 mm).
  7. Overige oorlogsschepen, anders dan slagschepen of vliegdekschepen, mochten niet groter zijn dan 10.000 ton (10.160 metrisch) en geen zwaardere bewapening voeren dan 8 inch geschut.

Acht jaar later werd het verdrag aangepast: zie Verdrag van Londen (1930). Hierin werden ook beperkingen opgelegd aan het totale tonnage aan kruisers en torpedobootjagers.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]