Verdrag van de Unie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Verdrag van de Unie is de naam die gegeven wordt aan de overeenkomst die leidde tot de creatie van Groot-Brittannië, de politieke unie van het Koninkrijk Engeland (inclusief Wales) en het Koninkrijk Schotland, die in werking trad op 1 mei 1707. De details van het Verdrag werden goedgekeurd op 22 juli 1706, en afzonderlijke Acts of Union werden vervolgens goedgekeurd door de parlementen van Engeland en Schotland om het Verdrag te bekrachtigen.

Aanleiding van deze "Union of the parliaments" was de opvolgingskwestie. Koningin Mary was gestorven en koning Willem III niet hertrouwd. Prinses Anne verloor in 1700 de laatste van haar kinderen, zodat het Huis Stuart in de protestantse lijn dreigde uit te sterven. Engeland nam in 1701 de Act of settlement aan, maar het Schotse parlement maakte geen aanstalten om dit voorbeeld te volgen. Engeland, beducht voor een katholieke Stuart op de Schotse troon, stelde voor de personele unie uit te breiden met een unie van de parlementen.